پاتریس موتسپ کارآفرین و میلیاردر آفریقای جنوبی

پاتریس موتسپ کارآفرین و میلیاردر آفریقای جنوبی

پاتریس موتسپ کارآفرین و تاجر معدن میلیاردر آفریقای جنوبی است. او‌ موسس و مدیر شرکت معدن رینبو آفریقا است. این شرکت به استخراج انواع معدن از جمله طلا، فلزات پایه، آهن و پلاتین می پردازد. او عضو هیئت مدیره شرکت طلا هارمونی دوازدهمین شرکت استخراج طلا در بازار جهانی است. او در سال ۲۰۱۲ به عنوان ثروتمندترین مرد آفریقای جنوبی معرفی شد. همچنین با ثروت تخمینیِ بیش از ۱ میلیارد دلار، در جایگاه اول لیست ثروتمندترین افراد هر سال ساندی تایمز و در لیست ثروتمندترین های ۲۰۱۸ فوربز در رتبه ۵۰۳ قرار گرفت. پاتریس موتسپ در سال ۲۰۱۹ در رتبه ۹۶۲ ثروتمندترین افراد جهان و سومین ثروتمند آفریقای جنوبی قرار گرفت. او همچنین مالک باشگاه ماملودی سان دونز است. پاتریس موتسپ در سال ۲۰۱۳ به عضویت کمپین تعهدنامه بخشش giving pledge پیوست و متعهد شد تا نیمی از ثروت خود را به خیریه ببخشد.

پاتریس موتسپ کارآفرین و میلیاردر آفریقای جنوبی

از استخراج معدن تا مدیریت باشگاه فوتبال

پاتریس موتسپ که در دوران آپارتاید بزرگ شد، تصمیم گرفت تا در آینده فرد بسیار موفقی شود، سرنوشتی که نصیب اکثر جمعیت رنگین پوست آفریقای جنوبی نمی شود. همان سالی که نلسون ماندلا به عنوان اولین رئیس جمهور سیاه پوست آفریقای جنوبی انتخاب شد، پاتریس موتسپ به سازمان حقوقی به نام بومن گیلفیلان پیوست. او به کمک سیاست های جدید دولت که قدرت بیشتری به جمعیت رنگین پوست در همه حوزه ها از جمله کارآفرینی داده بود، شرکت معدن فیوچر را تاسیس کرد. این شرکت خدمات استخراج معدن قراردادی را که شامل پاکسازی غبار طلا از داخل چاه های معدن بود فراهم می کرد.

او سپس در سال ۱۹۹۷ زمانی که قیمت طلا پایین بود، چند معدن طلا را با مبلغ بسیار مطلوب از انگلوگلد خریداری کرد. انگلوگلد ۶ معدن طلا را در ازای پرداخت ۷.۷ میلیون دلار به پاتریس موتسپ فروخت. در نتیجه این امکان برای او فراهم شد تا این مبلغ را با درآمد آینده شرکت خود مینرال رینبو آفریقا پرداخت کند.

پاتریس موتسپ کارآفرین و میلیاردر آفریقای جنوبی

مینرال رینبو آفریقا در سال ۲۰۰۲ با شرکت استخراج طلا هارمونی ادغام شد و تحت عنوان ARMgold به فعالیت خود ادامه داد. پاتریس موتسپ همچنین کمپانی پلاتین میترال رینبو آفریقا را تاسیس کرد. او همچنین مدیر سرمایه گذاری اوبونتو بوتو و از اعضای هیئت مدیره سانلام و رئیس اتاق صنعت و تجارت آفریقای جنوبی است.

پاتریس موتسپ به تازگی تیم فوتبال ماملودی سان دونز و ۳۷‎٪ از سهام تیم مشهور راگبی آفریقای جنوبی بلو بولز را خریداری کرده است. پاتریس موتسپ در حال حاضر مدیر وقت انجمن تجارت رنگین پوستان است.

نوجوانی پاتریس موتسپ

پاتریس تلوفان موتسپ ۲۸ ژوئن ۱۹۶۲ در پرتوریا آفریقای جنوبی است. پدرش آگوستین موتسپ معلم مدرسه بود و یک بار به دلیل اظهار عقاید خلاف آپارتاید تبعید شد و سپس تجارت کوچکی برای خود راه انداخت و پس از آشنایی با بریوریز آفریقای جنوبی در توزیع نوشابه های الکلی موفق شد. موتسپ اصول ابتدایی کسب و کار را از پدر خود یاد گرفت و علاوه بر این مجبور بود با وجود سن کم خود در معدن کار کند.

به این علت که پدر موتسپ به شدت با سیستم مدارس عمومی آفریقا که فرصت های تحصیلی محدودی برای قشر رنگین پوست ارائه می کرد مخالف بود. او تحصیلات خود را همراه خواهرانش در مدرسه کاتولیک رومی در ناحیه ابردین کیپ شرقی گذراند. سپس دوره کارشناسی را در سوازیلند گذراند و مدرک لیسانس خود را در رشته هنر دریافت کرد. او همچنین موفق به تحصیل در رشته های حقوق، تخصص معدن و حقوق تجارت و اخذ مدرک آنها شده است.

پاتریس موتسپ از جوانی در مغازه پدرش کار می کرد و از این طریق درس های زیادی درباره مدیریت کسب و کار یاد گرفت. او زندگی کارگران معدن که خواروبار روزانه خود را از مغازه آنها می خریدند را مشاهده می کرد.

پاتریس موتسپ کارآفرین و میلیاردر آفریقای جنوبی

پاتریس موتسپ باور داشت که می تواند از تکنیک های مدیریت مانند حقوق پایه کم به همراه پاداش، انتقال چاه های با بازدهی کم به عملیات پولسازتر استفاده کند. از همه مهمتر موتسپ راه هایی برای اخذ مزایا از قوانین حمایت اقتصادی قشر رنگین پوست کشور پیدا کرد، طبق این قوانین باید ۲۶‎٪ مالکیت کارخانه متعلق به یک فرد سیاه پوست باشد تا جواز استخراج صادر شود. موتسپ در سال ۱۹۹۴ یک کارخانه خدمات معدن و استخراج به نام فیوچر ماینینگ تاسیس کرد و تمام تجربیات زندگی خود از جمله دانش تجارت معدن و کارگران، ارتباطات مدرسه، درک ساختارهای قانونی و سیاسی و کارآفرینی را در فیوچر ماینینگ اجرا کرد.

در سال ۱۹۹۷ او ARMgold را تاسیس کرد که چند سال بعد با طلا هارمونی ادغام شد. پاتریس موتسپ ریاست کمپانی را به عهده گرفت و تجارت خود را از استخراج طلا به انواع فلزات پایه و زغال سنگ گسترش داد. سرمایه درحال رشد موتسپ این امکان را فراهم کرد تا ۵۱‎٪ سهام باشگاه فوتبال ماملودی سان دونز را خریداری کند و سال بعد نیز مالکیت آن را کاملا به دست گرفت.

مردی خود ساخته

پاتریس موتسپ ۷ خواهر و برادر داشت که همگی تحصیلات خود را در یک مدرسه گذرانده اند. در دهه ۱۹۸۰ موتسپ مدرک کارشناسی در رشته هنر را از دانشگاه سوازیلند دریافت کرد و سپس به او اجازه دادند تا در دانشگاه ویت واترزراند که فقط به سفید پوستان اختصاص داشت ثبت نام کند. سرانجام پاتریس موتسپ مدرک حقوق تجارت و معدن را از این دانشگاه دریافت کرد. موتسپ که روحیه خستگی ناپذیری دارد در سال ۱۹۸۸ به سازمان حقوقی بومن گیلفیلان پیوست. دو سال پس از پایان یافتن دوره آپارتاید او اولین شریک سیاه پوست سازمان شد.

با نظام سرمایه داری حاکم پس از دوره آپارتاید، پاتریس موتسپ شرکت فیوچر ماینینگ را در ۱۹۹۴ و در ۱۹۹۷ نیز کمپانی طلا مینرال رینبو آفریقا، اولین کمپانی استخراج طلا که توسط یک سیاه پوست اداره می شد را راه اندازی کرد. موتسپ به واسطه عملیات استخراج کبالت، نیکل، سنگ آهن، مس، زغال سنگ و همچنین برنامه دولت برای حمایت اقتصادی سیاه پوستان درآمد زیادی کسب کرد.

پاتریس موتسپ نمونه عالی پیشرفت جمعیت رنگین پوست به واسطه آزادی های پس از دوره آپارتاید است. مجله فوربز موتسپ را به عنوان اولین میلیاردر سیاه پوست آفریقای جنوبی معرفی کرده است. با ثروت ۲.۶ بیلیون دلار او سومین ثروتمند این کشور محسوب می شود.

کمک های بشردوستانه موتسپ

پاتریس بنیادی تحت عنوان موتسپ و با هدف ارتقای تحصیل و سلامت جامعه تاسیس کرده است. پاتریس موتسپ اولین ثروتمند آفریقایی است که به کمپین تعهدنامه بخشش Giving Pledge که توسط وارن بافت و بیل گیتس تاسیس شده پیوسته و برای اختصاص نیمی از ثروت خود به فعالیت های خیرخواهانه پیش قدم شده است.

پاتریس موتسپ از سال ۲۰۰۴ تاکنون مدیر و مالک باشگاه ماملودی سان دونز یکی از باشگاه مطرح آفریقای جنوبی است.

در نوامبر این خبر که پاتریس موتسپ نامزد ریاست کنفدراسیون فوتبال آفریقا شده همه را شوکه کرد. ایشا یوهانسون رییس فدراسیون سیرالئون نیز اظهار داشت از چندین سال قبل ما به دنبال تغییرات اساسی هستیم، از پاتریس موتسپ حمایت می کنیم؛ زیرا هنوز آن تغییراتی را که فوتبال آفریقا نیاز دارد را ندیده ایم.

مراسم انتخابات او به همراه سه نامزد دیگر در تاریخ می ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد.

بنیاد موتسپ مبلغی به مقدار ۶۵.۹ میلیون‌ دلار برای کمک به پیشگیری و درمان کرونا در آفریقای جنوبی اختصاص داده است. خود موتسپ نیز در نوامبر به ویروس کرونا مبتلا شد.

الیکو دانگوت کارآفرین و از ثروتمندترین مردان قاره آفریقا

الیکو دانگوت کارآفرین و از ثروتمندترین مردان قاره آفریقا

الیکو دانگوت کارآفرین اهل نیجریه و یکی از ثروتمندترین مردان در قاره آفریقا است. او همچنین مالک شرکت دانگوت، بزرگترین تولید کننده سیمان آفریقا است. الیکو دانگوت در خانواده مسلمان ثروتمندی در کانو نیجریه متولد شد و تحصیلات خود را در رشته مدیریت کسب و کار در قاهره مصر گذراند و در سال ۱۹۷۷ شرکت کوچک خود را تاسیس کرد. الیکو دانگوت به تدریج تجارت شکر و تصفیه آن را شروع کرد و کسب و کار خود را به کشورهای همسایه گسترش داد. سپس در حوزه های متفاوتی سرمایه گذاری کرد و در آنها نیز به سرعت پیشرفت کرد.

در حال حاضر کمپانی دانگوت بر بازار کشورهایی از جمله بنین، اتیوپی، کامرون، آفریقای جنوبی، و غنا تسلط دارد. الیکو دانگوت اخیرا در لیست ثروتمندترین افراد دنیا که توسط مجله فوربز منتشر شد در جایگاه ۶۷ ام قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴، او‌ در جایگاه ۲۳ ام این لیست قرار داشت و به ثروتمندترین فرد آفریقا در جهان تبدیل شد.

زندگی شخصی الیکو دانگوت نیز یکی از موضوعاتی است که مورد توجه رسانه ها قرار گرفته است. او ۴ بار ازدواج کرده و ۱۵ فرزند نیز دارد.

بیوگرافی الیکو دانگوت

کودکی و نوجوانی الیکو دانگوت

الیکو دانگوت در خانواده ثروتمندی که تاجر بودند در ایالت کانو نیجریه و آوریل ۱۹۵۷ به دنیا آمد. الیکو که در خانواده ثروتمندی به دنیا آمده بود، سبک زندگی مرفهی داشت. در دوران کودکی الیکو، کسب و کار خانواده او که توسط سانوسی دنتاتا پدر بزرگ او مدیریت می شد سوددهی خوبی داشت. سانوسی از سرمایه که به دست آورد به تجارت برنج، جو دوسر و بادام زمینی پرداخت. پدر پدربزرگ الیکو دانگوت نیز مرد ثروتمندی بود و در زمان مرگ خود در سال ۱۹۵۵، ثروتمندترین مرد آفریقا محسوب می شد.

الیکو دانگوت

پدر الیکو دانگوت خیلی زود از دنیا رفت و پدربزرگ الیکو سرپرستی او را برعهده گرفت. الیکو دانگوت خیلی زود به دنیای کسب و کار و تجارت علاقه نشان داد. اولین تجربه او در دوران راهنمایی بود که جعبه های شیرینی را خریداری می کرد و در مدرسه با سود جزئی به دوستان خود می فروخت.

الیکو دانگوت تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در مدرسه شیخ علی کوماسی و مدرسه راهنمایی پایتخت در کانو شهر خودشان گذراند. سپس برای تحصیل در مقاطع بالاتر به قاهره، مصر مهاجرت کرد. در نهایت الیکو دانگوت مدرک کارشناسی خود را در مدیریت کسب و کار از دانشکده الازهر مصر اخذ کرد. سپس در سال ۱۹۷۷ به نیجریه بازگشت و اولین سرمایه گذاری تجاری جدی خود را برنامه ریزی کرد.

از تصفیه شکر تا تاسیس کمپانی دانگوت

الیکو دانگوت برای راه اندازی کسب و کار مستقل خود مبلغی معادل ۲٫۵۰۰ دلار از پدربزرگ خود قرض کرد و قول داد که طی سه سال این مبلغ را برگرداند. این مبلغ در آن زمان پول زیادی بود. الیکو دانگوت از آن پول برای سکونت در لاگوس نیجریه استفاده کرد. او طی یک اقدام تجاری برنامه ریزی شده، واردات برنج و شکر از تایلند و برزیل را شروع کرد و سپس آنها را با سود کلانی در نیجریه فروخت. برای این محصولات خوراکی تقاضای زیادی وجود داشت. الیکو دانگوت در اولین سال تاسیس کسب و کار خود، سود خوبی کسب کرد.

او سه ماه پس از شروع کسب و کار خود توانایی بازپرداخت مبلغی را که از پدربزرگ خود قرض گرفته بود داشت. الیکو دانگوت با گسترش و رشد تجارتی که به آن مشغول بود، متوجه شد تولید محصولات نسبت به واردات آنها ایده بهتری است. او همه رقبای خود را کنار زد و اواخر دهه ۹۰ چندین واحد تولیدی را به تنهایی راه اندازی کرد. دانگوت تولیدات خود را با شکر، پاستا و آرد شروع کرد. الیکو خیلی زود به عنوان یکی از معدود میلیاردرهای نیجریه شناخته شد. هرچند دولت فدرال آنقدر به الیکو دانگوت اعتماد داشت که یک کارخانه سیمان به او هدیه داد. در نهایت گروه دانگوت با مشتری های متنوعی از جمله تولید کننده های نوشیدنی، شیرینی پزی ها، و کارخانه های آبجوسازی به بزرگترین تامین کننده شکر کشور تبدیل شد. ورود الیکو دانگوت به صنعت تولید سیمان نیز به سرمایه او اضافه کرد.

الیکو دانگوت در سال ۲۰۱۲ درخواستی مبنی بر مالکیت یک زمین متروکه به سازمان بنادر نیجریه ارائه داد. پس از اینکه درخواست او تایید شد، الیکو دانگوت تاسیسات تولید آرد خود را ساخت.

الیکو دانگوت کارآفرین و از ثروتمندترین مردان قاره آفریقا

کمپانی دانگوت حدود ۷۰ درصد از بازار فعلی شکر نیجریه را کنترل می کند و به عنوان سومین تصفیه کننده شکر جهان و بزرگترین تصفیه کننده شکر آفریقا فعالیت می کند. مطابق تخمین های اعلام شده حدودا ۸۰۰۰۰۰ تن شکر سالانه توسط کمپانی دانگوت تولید می شود.

علاوه بر این الیکو دانگوت در کارخانه نمک ملی نیجریه سرمایه گذاری کرده و واحدهای تولید نمک خود را در کشور دارد. او همچنین یک کارخانه تولید کیسه پلی پروپیلن تاسیس کرده که کیسه هایی برای بسته بندی مناسب محصولات تولیدی کارخانه دانگوت تامین می کند.

شبکه متشکل از ۶۰۰ تریلی برای توزیع محصولات شرکت از محل صادره به بخش های مختلف کشور و بنادر کار می کنند. گروه دانگوت  یک شرکت لیزینگ وسیله نقلیه با بیش از صد اتوبوس مجهز به سیستم تهویه هوا دارد، و قصد دارد از این تعداد نیز فراتر رود.

فعالیت های خیرخواهانه و جوایز الیکو دانگوت

بنیاد دانگوت با هدف جهت دهی به تلاش های انسان دوستانه کمپانی توسط الیکو دانگوت تاسیس شده است. سالانه میلیون ها دلار توسط این بنیاد برای بهبود تحصیل و سیستم درمانی کشور خرج می شود. این بنیاد همچنین برای بازسازی جاده ها و خانه ها و اهدای بورس تحصیلی به دانش آموزانی که شرایط مالی مناسبی ندارند نیز تلاش می کند.

 

الیکو دانگوت فعاالیکو دانگوت کارآفرین و از ثروتمندترین مردان قاره آفریقالیت شرکت خود را به واردات پنبه، کاکائو، دانه کنجد و بادام زمینی توسعه داد و در زمینه املاک و مستغلات، نفت، گاز و حمل و نقل نیز سرمایه گذاری کرده است. کمپانی دانگوت بزرگترین شرکت تجاری در تمام منطقه غرب آفریقا است.

الیکو دانگوت اواخر دهه ۲۰۰۰ شروع به فعالیت در بخش ارتباطات کرد، برای این هدف ساخت شبکه کابلی فیبر نوری ۱۴۰۰۰ کیلومتری را برای پاسخ دهی در کل کشور آغاز کردند.

تلاش های الیکو دانگوت از دید دولت این کشور پنهان نماند و از او به عنوان بزرگترین کارآفرین کشور تقدیر شد. الیکو دانگوت در این رابطه گفته که اجازه نمی دهد کشوری به غیر از نیجریه از درآمد او سود ببرند و تمام دارایی خود را در نیجریه سرمایه گذاری خواهد کرد.

در حال حاضر گروه دانگوت بیش از ۱۲۰۰۰ کارمند اهل نیجریه دارد.طبق برآوردهای به دست آمده پس از تکمیل تمام پروژه های فعلی این کمپانی، تعداد کارمندان آن به ۲۲۰۰۰ نیز خواهد رسید. الیکو دانگوت برای تلاش خود در جهت توسعه کشور مفتخر به کسب دومین نشان افتخار نیجریه شده است.

علاوه بر این مجله فوربز در سال ۲۰۱۴ الیکو دانگوت را تحت عنوان بهترین چهره سال آفریقا معرفی کرد. الیکو دانگوت در سال ۲۰۱۵ جایزه شهروند جهانی کلینتون را دریافت کرد.

در سال ۲۰۱۴ گزارشی توسط دولت نیجریه مبنی بر کمک مالی الیکو دانگوت به مبلغ ۷۵۰۰۰۰ دلار برای مبارزه با گسترش ویروس ابولا منتشر شد. در سال ۲۰۱۵ نیز خبری منتشر شد که الیکو دانگوت قصد خریداری باشگاه آرسنال را دارد. همچنین خود الیکو اعلام کرد که به شدت با عقاید مدیر تیم مخالف است و در صورت خرید این باشگاه مدیر وقت تیم را اخراج می کند.

زندگی شخصی

زندگی خصوصی الیکو دانگوت همواره مورد کنجکاوی رسانه بوده، چرا که او چهار مرتبه ازدواج کرده و حاصل آنها ۱۵ فرزند است. او اکنون به همراه همسر چهارم خود در نیجریه زندگی می کند.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کو

ایندرا نویی کارآفرین دورگه آمریکایی هندی است که در حال حاضر به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره پپسی کولا، یکی از بزرگترین کمپانی های نوشیدنی جهان فعالیت می کند.

نویی یکی از برترین مدیران زن ایالات متحده است و علاوه بر این نام او در لیست ۱۰۰ زن قدرتمند جهان قرار گرفته است. ایندرا نویی در تنوع و توسعه برند پپسی که قبل از این روی نوشیدنی های غیر الکلی تمرکز داشت، نقش مهمی ایفا کرد. نویی که به عنوان زنی خلاق، پر انرژی و سخت کوش شناخته معروف است، با این وجود که موقعیت اقتصادی متوسطی داشت، اما به حدی پیشرفت کرد که اکنون به عنوان یکی از بهترین مدیران زن جهان شناخته می شود. نویی که در خانواده طبقه متوسط جامعه به دنیا آمده، هیچگاه به هنجارهای سنتی جامعه و قبول بی چون و چرای آنها تن نداده است. او که دانش آموز باهوشی بود، مدرک کارشناسی مدیریت کسب و کار خود را از دانشکده مدیریت هند در کلکته دریافت کرد و سپس با شرکت تولید کننده تجهیزات پزشکی جانسون همکاری کرد.

نویی برای ادامه تحصیلات خود به دانشکده مدیریت ییل پیوست و با گروه مشاوره بوستون، شرکت موتورولا، و شرکت براون و باوری همکاری کرد. ایندرا نویی در تعیین استراتژی شرکت تجربه بیشتری کسب کرده بود و پیشنهادهای شغلی از چند شرکت معتبر مانند جنرال الکتریک و پپسی کو‌ دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۴ تصمیم گرفت به پپسی کو بپیوندد و با عملکرد درخشانی که داشت در سال ۲۰۰۶ به عنوان مدیر عامل این شرکت منصوب شد.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کو

کودکی و نوجوانی ایندرا نویی

ایندرا نویی در اکتبر ۱۹۵۵ در هند و خانواده ای از طبقه متوسط جامعه متولد شد. پدر او کارمند بانک بود و نویی در مدرسه عالی آنجلو هند دوران راهنمایی خود را گذراند. او در کالج مادراس کریستین در رشته های فیزیک، شیمی و ریاضی تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۴ از این کالج فارغ التحصیل شد. ایندرا نویی دختر جوان سرکشی بود و از سنت های جامعه پیروی نمی کرد. او در گروهی گیتار می نواخت و همچنین عضو یک تیم کریکت بود. در واقع دختران جامعه به ندرت در این فعالیت ها شرکت می کردند.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کو

ایندرا نویی که دانش آموز باهوشی بود، در یکی از دانشکده های برتر هند به نام دانشکده مدیریت کلکته قبول شد و سال ۱۹۷۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت کسب و کار دریافت کرد.

مدیریت پپسی کو

اولین تجربه کاری ایندرا نویی با توتال شرکت نساجی انگلیسی بود که چندین شعبه در هند داشت. پس از آن به شرکت جانسون و جانسون پیوست و به عنوان مدیر محصول کار خود را آغاز کرد.

ایندرا نویی کار پر چالشی را در جانسون و جانسون بر عهده داشت زیرا مسئولیت مدیریت معرفی محصولات بهداشتی Stayfree به هند را برعهده داشت. در آن زمان تبلیغ محصولات بهداشتی زنانه در کشور هند ممنوع بود و این برند سعی داشت در بازار هند شناخته شود. نویی با بازاریابی مستقیم در مدارس و دانشگاه ها، معرفی این محصول به خانم های جوان را مدیریت کرد.

تجربه کار در جانسون و جانسون به ایندرا نویی نشان داد که هنوز برای دنیای تجارت و کسب و کار آمادگی کافی ندارد، و بنابراین تصمیم گرفت تحصیلات خود‌ را ادامه دهد. او به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سال ۱۹۷۸ به دانشکده مدیریت ییل پیوست و تحصیلات کارشناسی خود را در رشته مدیریت ادامه داد. نویی از تجربه یادگیری خود در این دانشکده لذت برد و در سال ۱۹۸۰ فارغ التحصیل شد. پس از اینکه ایندرا نویی مدرک خود را دریافت کرد به گروه مشاوره بوستون پیوست و به عنوان مدیر پروژه های استراتژی بین المللی شرکت کار خود را آغاز کرد. او به مدت ۶ سال در این موقعیت روی انواع پروژه های استراتژی کار کرد.

ایندرا نویی در سال ۱۹۸۶ به عنوان مدیر ارشد اجرایی در تیم توسعه بخش اتوماتیک به شرکت موتورولا پیوست. او‌ به سرعت پیشرفت کرد و در سال ۱۹۸۸ به سمت معاون و مدیر برنامه ریزی و استراتژی شرکت ارتقا یافت.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کو

ایندرا نویی در سال ۱۹۹۰ مجددا تغییر شغل داد و این بار سمت معاون ارشد و‌ مدیر بازاریابی استراتژیک و استراتژی شرکت براون و باوری را پذیرفت. نویی در این شغل باید ۱۵ کسب و کار مختلف را در یک عمل منسجم ادغام می کرد. او به خوبی از پس این وظیفه بر آمد و اواسط ۱۹۹۰ مورد توجه شرکت های معتبر قرار گرفت و موقعیت های شغلی خوبی در بزرگترین کمپانی های جهان به او پیشنهاد شد.

در سال ۱۹۹۴، جک ولش مدیرعامل شرکت جنرال الکتریک و وین کالووی مدیرعامل پپسی کو به ایندرا نویی پیشنهاد کردند تا در شرکت های معروف آنها به فعالیت حرفه ای خود ادامه دهد.

ایندرا نویی در سال ۱۹۹۴ به عنوان معاون ارشد استراتژی و توسعه شرکت به پپسی کو پیوست. در سال های بعدی با راجر انریکه مدیرعامل جدید پپسی کو همکاری کرد و به این ترتیب روی شکل دهی استراتژی رشد و توسعه آینده شرکت کار کردند.

پپسی کو در آن زمان مالک رستوران های زنجیره ای KFC، پیتزا هات و تاکو بل بود. ایندرا نویی نقش مهمی در واگذاری این رستوران ها در سال ۱۹۹۷ ایفا کرد. این واگذاری منجر به شکل گیری شرکت رستوران های بین المللی تریکون شد که اکنون به یام تغییر نام داده است. برندی که اکنون یکی از بزرگترین شرکت های رستوران زنجیره ای فست فود جهان است.

ایندرا نویی با توجه به تغییر ذائقه غذایی مشتریان احساس کرد که توسعه فعالیت های پپسی کو در زمینه میان وعده های سالم حائز اهمیت است. عقیده او در این زمینه موجب شد پپسی کو تراپیکانا را خریداری کند و آن را با شرکت کواکر ادغام کند. هر دو این سرمایه گذاری برای پپسی کو سود بسیار زیادی داشت.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کو

ایندرا نویی به جهت اقدامات تاثیر گذار خود در این شرکت به سمت مدیر ارشد مالی در سال ۲۰۰۰ ارتقا یافت. استیو ریموند مدیرعامل پپسی کو در سال ۲۰۰۶ بازنشسته شد و سرانجام ایندرا نویی به عنوان پنجمین مدیرعامل تاریخ ۴۴ ساله پپسی کو معرفی شد.

ایندرا نویی همچنین به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره مجمع جهانی اقتصاد، کمیته نجات بین الملل، انجمن کاتالیست و مرکز هنرهای نمایشی لینکلن خدمت می کند.

فعالیت های مهم ایندرا نویی

ایندرا نویی به دلیل مدیریت استراتژی جهانی شرکت پپسی کو و هدایت آن به سوی توسعه گسترده و بازسازی از جمله واگذاری رستوران ها مورد توجه قرار گرفته است. او در خرید تروپیکانا توسط پپسی کو و ادغام با کمپانی کواکر نقش مهمی ایفا کرده است.

جوایز و دستاوردها

ایندرا نویی همواره در لیست ۱۰۰ زن قدرتمند جهان فوربز قرار می گیرد. مجله فورچون ایندرا نویی را برای پنج سال پیاپی ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به عنوان قدرتمندترین زن جهان در زمینه کسب و کار معرفی کرده است.  او در سال ۲۰۰۷ نشان پادما بوشن را از رییس جمهور هند دریافت کرد. ایندرا نویی همچنین در سال ۲۰۰۹ به عنوان مدیر عامل سال لقب گرفت. ارزش خالص دارایی ایندرا نویی ۸۰ میلیون دلار اعلام شده است.

چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

چاد هارلی کارآفرین و یکی از سرمایه گذاران آمریکایی در حوزه رسانه است که یوتیوب وب سایت اشتراک گذاری ویدیو را تاسیس کرد. او چندین سال به عنوان مدیرعامل یوتیوب فعالیت داشت. چاد هارلی علاوه بر این موسس و مدیرعامل یکی از برنامه های اشتراک ویدیو به نام میکس بیت بود. هارلی پس از دوره کالج و فارغ التحصیلی به بخش پی پال وب‌سایت ای‌بی پیوست و روی رابط کاربری آن تمرکز کرد.

او در طراحی لوگوی اصلی پی پال مشارکت داشت و سپس در فوریه با استیو چن و جاوید کریم، همکاران خود در پی پال برای راه اندازی وب سایت اشتراک ویدیو یوتیوب همکاری کرد و به عنوان اولین مدیر عامل یوتیوب به توسعه جنبه های اشتراک گذاری ویدیو یوتیوب پرداخت.

چاد هارلی در ژوئن ۲۰۰۶ در لیست ۵۰ فرد مهم کسب و کار در جایگاه ۲۸ ام قرار گرفت. چند ماه بعد شرکت گوگل برای خرید یوتیوب مبلغ ۱.۶۵ بیلیون دلار پرداخت کرد و در حال حاضر یوتیوب به عنوان یکی از زیر مجموعه های گوگل فعالیت می کند. با این وجود چاد هارلی تا اکتبر ۲۰۱۰ به عنوان مدیر عامل یوتیوب باقی ماند و سپس در آگوست ۲۰۱۳ برای راه اندازی سرویس اشتراک ویدیو میکس بین با استیو چن همکاری کرد. میکس بیت اکنون به عنوان Zeen معروف است و در آگوست ۲۰۱۸ توسط بلو جینز خریداری شد. او همچنین یکی از مالک های باشگاه فوتبال لس آنجلس لیگ برتر فوتبال آمریکا و گلدن استیت واریرز است.

چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

بیوگرافی چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

نوجوانی چاد هارلی

چاد هارلی ژانویه ۱۹۷۷ در ایالات پنسیلوانیا به دنیا آمد و بزرگترین فرزند یک خانواده ۵ نفره بود. او در کودکی به هنر علاقه مند بود و به مرور مهارت هنری قابل توجهی نیز از خودش نشان داد. بنابر اطلاعاتی که از زندگی او در دسترس است، حتی در مقطع راهنمایی طراحی ها و سایر آثار هنری خود را فروخته و نهایتا در پیاده رو نزدیک خانه یک غرفه برای فروش آثارش باز کرد. این کار چاد تمایل او به کارآفرینی، از همان سن کودکی را نشان می دهد. او همچنین در دوره راهنمایی به علوم کامپیوتر و رسانه الکترونیکی علاقه مند شد.

چاد هارلی در مقطع دبیرستان دونده موفقی بود و در چند مسابقه کشوری، که بین مدرسه ها برگزار می شد، مقام کسب کرد. علاوه بر این هارلی عضو موسسه فنی حرفه ای دانش آموزی مدرسه نیز بود. او سپس در دانشگاه ایندیانا پنسیلوانیا پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۹ مدرک کارشناسی خود را در رشته هنر اخذ کرد.

از پی پال تا راه اندازی یوتیوب

هارلی پس از فارغ التحصیلی، در بخش پی پال وبسایت ای‌بی شروع به کار کرد که شرکتی آمریکایی و سیستم پرداخت آنلاین بین المللی است. او بر رابط کاربری این سایت تمرکز کرد و در طراحی لوگوی پی پال نیز مشارکت داشت.

چاد هارلی در سال ۲۰۰۵ برای راه اندازی و تاسیس وبسایت یوتیوب با استیو چن و جاوید کریم دو نفر از همکاران خود در پی پال همکاری کرد. برخی معتقدند که هارلی و چن ایده یوتیوب را از وب سایت نظردهی هات او نات الهام گرفته اند. همچنین طبق گفته برخی هارلی و چن برای منتشر کردن ویدیو مهمانی که در آپارتمان چن برگزار شده بود، با مشکل مواجه شدند و ایده راه اندازی یوتیوب نیز از همین جا به ذهن آن دو رسید.

چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

اگرچه جاوید کریم می گوید ایده یوتیوب زمانی به ذهن این تیم رسید که او نتوانست ویدیو مورد نظر خود مربوط به سال ۲۰۰۴ را در اینترنت پیدا کند. نام دامنه یوتیوب در فوریه ۲۰۰۵ فعال شد و وب سایت آن نیز در ماه های بعد توسعه یافت. یوتیوب به عنوان استارتاپ فناوری با سرمایه گذاری کارآفرینی و سرمایه اولیه تقریبا ۱۱.۵ میلیون دلار از شرکت سرمایه گذاری آمریکایی سکویا کپیتال و ۸ میلیون دلار از آرتیس کپیتال شروع به کار کرد. ابتدا دفتر مرکزی آن بالای رستوران ژاپنی و پیتزا فروشی در کالیفرنیا قرار داشت. چاد هارلی به عنوان اولین مدیرعامل یوتیوب در فوریه ۲۰۰۵ کار خود را شروع کرد. وظیفه اصلی او توجه به توسعه جنبه های مختلف اشتراک گذاری ویدیو وب سایت بود.

در ژوئن ۲۰۰۶ چاد هارلی به عنوان کارآفرین موفق در لیست ۵۰ فرد مهم ماهنامه کسب و کار Bussiness 2.0 در جایگاه ۲۸ ام قرار گرفت. در اکتبر همان سال هارلی و چن یوتیوب را با قیمت ۱.۶۵ بیلیون دلار به شرکت گوگل فروختند.

چاد هارلی سرمایه گذار تیم F1 آمریکا بود که توانست در سال ۲۰۱۰ به مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک راه یابد، اما در نهایت مسابقه نداد. پرسنل آن همان سال از کار برکنار شده و تیم برای همیشه منحل شد. روزنامه شارلوت بیزینس ژورنال علت ناکامی این تیم را چالش های جدی اقتصادی و مالی مطرح کرد. اگرچه هارلی و کن اندرسون سرپرست تیم و پیتر ویندسور مربی آن هیچ گاه در این مورد صحبت نکردند.

چاد هارلی تا اکتبر ۲۰۱۰ مدیریت یوتیوب را برعهده داشت؛ سپس سالار کمانگر جایگزین او شد. البته هارلی اعلام کرد که به عنوان مشاور به فعالیت خود در یوتیوب ادامه خواهد داد. او همچنین به همراه چین و ویجی کارونامورتی شرکت اینترنتی Avos System را راه اندازی کرد. سپس چاد هارلی و استیو چن در آگوست ۲۰۱۳ شرکت اشتراک ویدیو میکس بیت را تاسیس کردند. وب سایت این شرکت به کاربران امکان اشتراک گذاری ویدیو را می دهد. میکس بیت با برنامه هایی چون اینستاگرام و واین رقابت می کرد. سپس Avos نیز به توسعه میکس بیت پرداخت که به گفته چن انتقال به میکس بیت ایده هارلی بوده است. در آگوست ۲۰۱۸ میکس بیت توسط بلو جینز خریداری شد و اکنون تحت عنوان Zeen فعالیت می کند.

چاد هارلی همچنین در تیم فوتبال لس آنجلس کلاب لیگ فوتبال آمریکا و تیم بسکتبال گلدن استیت واریرز سرمایه گذاری کرده و مالک هر دوی آنها است.

چاد هارلی کارآفرین و بنیانگذار پلتفرم محبوب یوتیوب

زندگی شخصی و دارایی چاد هارلی

او در سال ۲۰۰۰ با کتی کلارک ازدواج کرد. کلارک دختر جیمز کلارک سرمایه گذار مشهور آمریکایی و دانشمند علوم کامپیوتر است که شرکت های مهم سیلیکون ولی، نت اسکیپ و سیلیکون گرافیک را تاسیس کرده است. ارزش خالص دارایی چاد تقریبا ۴۰۰ میلیون دلار اعلام شده است.

توصیه های مهم چاد هارلی به کارآفرینان

چاد هارلی به افرادی که مشتاق کارآفرینی هستند توصیه می کند از کار تیمی و ارزیابی مجدد برنامه کسب و کار خود نترسند. به علاوه او به نکات مهمی دیگری نیز اشاره کرده که در ادامه مطرح می کنیم:

خود را با افراد موفق و فوق العاده محاصره کنید. من معتقدم شما به افرادی نیاز دارید که به کار آنها اعتماد داشته باشید، چرا که گاهی اوقات یک محصول و یا ایده ممکن است در صورت کنترل شدید شما از بین برود. آماده تغییر باشید و سعی کنید توانایی سازگاری و انعطاف پذیری خود را بالا ببرید. همچنین میانه رو بودن به شما کمک می کند کارایی بیشتری داشته باشید. شما ممکن است ایده های نوآورانه ای در مورد ابزار و یا کارکردی ارائه دهید، اما باید به این نکته نیز توجه کنید که شما و جامعه در حال حاضر چگونه از آن می توانید استفاده می کنید و بیشترین بهره را ببرید. بنابراین از تغییر دادن نتیجه در میانه راه نترسید.

عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

عظیم پرمجی کارآفرین و سرمایه دار هندی است که ریاست ویپرو را برعهده دارد که یک شرکت مشاوره فناوری اطلاعات و یکپارچه سازی سیستم است. ویپرو در حال حاضر یکی از بزرگترین شرکت های فناوری اطلاعات در جهان محسوب می شود. پرمجی حدود نیم قرن پیش، پس از فوت پدرش مدیریت این شرکت را به عهده گرفت و طی این سال ها با توسعه ویپرو، آن را به عنوان یکی از بزرگترین شرکت های تجاری هند معرفی کرد.

ویپرو در اصل به عنوان یک شرکت فرآورده های گیاهی و روغن تصفیه شده توسط پدر پرمجی تاسیس شده بود. این شرکت در دهه ۱۹۷۰ با رهبری عظیم پرمجی به حیطه رایانه و فناوری اطلاعات وارد شد. طولی نکشید که ویپرو در بازار نرم افزار جایگاه خوبی را به دست آورد و پرمجی به یکی از رهبران جهانی در صنعت نرم افزار تبدیل شد.

عظیم پرمجی فرزند یک تاجر موفق بود و دوران کودکی ایده آلی داشت. او پس از پایان دوره دبیرستان برای تحصیل در رشته مهندسی به دانشگاه استنفورد رفت. با این حال، مرگ ناگهانی پدرش موجب شد پرمجی به خانه برگردد و مسئولیت های پدرش را در دنیای کسب و کار به عهده بگیرد. عظیم پرمجی نه تنها به عنوان یک کارآفرین موفق شناخته می شود، بلکه همواره برای رعایت استانداردهای اخلاقی بالا در شرکت خود و تعهد او برای کمک به جامعه مورد احترام بوده است.

بیوگرافی عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

دوران کودکی و نوجوانی عظیم پرمجی

عظیم پرمجی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۵، در بمبئی هند متولد شد. پدرش محمد هاشم پرمجی تاجر معروفی بود که وسترن پروداکت را تاسیس نمود، شرکتی که در زمینه محصولات گیاهی و روغن های تصفیه شده فعالیت می کرد. یکی از معروف ترین محصولات آن واناسپاتی یک روغن جامد خوراکی بود.

عظیم پرمجی پس از پایان دوره دبیرستان خود برای تحصیل در رشته مهندسی در دانشگاه استنفورد به آمریکا مهاجرت کرد. با این حال، پدرش اندکی پیش از فارغ التحصیلی پرمجی در سال ۱۹۶۶ به طور غیر منتظره درگذشت و در نتیجه او مجبور شد برای مدیریت شرکت به هند برگردد. عظیم پرمجی سال ها بعد موفق شد مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی برق دریافت کند.

عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

کسب و کار عظیم پرمجی

عظیم پرمجی در سال ۱۹۶۶ زمانی که تنها ۲۱ سال داشت، مدیریت شرکت پدرش را برعهده گرفت. در آن زمان شرکت وسترن پروداکت منحصرا در زمینه تولید روغن جامد فعالیت می کرد. پس از اینکه عظیم پرمجی مدیریت شرکت را به دست گرفت. طولی نکشید که به جستجوی فرصت های متنوع و تلاش برای گسترش تولیدات شرکت فراتر از روغن های تصفیه شده جامد پرداخت.

شرکت وسترن پروداکت به سرعت گسترش یافت و محصولات متنوعی از جمله لوازم بهداشتی، لامپ، محصولات مراقبت از مو و سیلندرهای هیدرولیک تولید کرد. از آنجا که این شرکت دیگر فقط به محصولات گیاهی منحصر نبود، عظیم پرمجی نام آن را در سال ۱۹۷۷ به ویپرو تغییر داد. در سال ۱۹۷۹ دولت هند فعالیت شرکت فناوری آی‌بی‌ام را ممنوع کرد. عظیم پرمجی این موضوع را فرصتی ایده آل برای دستیابی به بازار سخت افزار و نرم افزار رایانه ای می دانست و بدین ترتیب ویپرو به حیطه فناوری و رایانه نیز وارد شد.

طی دهه ۱۹۸۰ این شرکت با چند کسب و کار دیگر در زمینه کامپیوتر از جمله یک شرکت آمریکایی به نام شرکت سنتینل به منظور مشارکت توافق کرد و ویپرو به عنوان تولید کننده سخت افزار کامپیوتر فعالیت خود را ادامه داد. مدتی بعد نیز فعالیت خود‌ را در زمینه نرم افزار شروع کرد.

عظیم پرمجی که اهمیت زیادی برای تحقق استاندارد های سطح بالای کیفیت قائل بود، بهترین و باهوش ترین مهندسان نرم افزار را استخدام و همچنین برای پرسنل خود دوره های آموزش جهانی را فراهم می کرد تا مهارت های خود را ارتقا دهند. این استراتژی عظیم پرمجی به ویپرو کمک کرد تا در مقایسه با شرکت های آمریکایی، نرم افزار با کیفیت بالا و هزینه های قابل توجه کمتری تولید کند و همچنین نرم افزار های سفارشی را به ایالات متحده صادر کند.

شرکت ویپرو موفقیت چشمگیری کسب کرد و ارزش آن در اواخر دهه ۱۹۹۰ به اوج خود رسید. ثروت رو به رشد این شرکت همچنین عظیم پرمجی را در لیست ثروتمندترین تاجران جهان قرار داد.

اقدامات قابل توجه عظیم پرمجی

عظیم پرمجی، شرکت وسترن پروداکت هندوستان که در زمینه تولید روغن جامد فعالیت داشت را به ارث برد. اما او هدف های بزرگ تری در ذهن داشت. بنابراین آن را به ویپرو، یک شرکت خدمات نرم افزار تبدیل کرد که امروزه یکی از بزرگترین شرکت های خدمات فناوری اطلاعات در جهان است. ویپرو در ۶۷ کشور فعالیت دارد و ارزش بازار آن در تاریخ مارس ۲۰۱۵ حدود ۳۵ میلیارد دلار بود.

عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

جوایز و دستاوردها

عظیم پریمجی دریافت کننده چندین جایزه افتخاری است. در سال ۲۰۰۰، از طرف آکادمی آموزش عالی مانیپال به او دکترای افتخاری اعطا شد و در سال ۲۰۰۹ نیز به دلیل فعالیت های خیرخواهانه گسترده خود، از دانشگاه وسلیان در کنتیکت دکترای افتخاری دریافت کرد.
عظیم پرمجی در سال ۲۰۰۵، به دلیل اقدامات قابل توجه خود در تجارت و بازرگانی موفق به دریافت پادما بوشن جایزه عالی هندوستان شد. در سال ۲۰۱۱ نیز جایزه پادما ویبوشان، دومین جایزه عالی غیر نظامی دولت هندوستان را دریافت کرد.

زندگی شخصی

پرمجی دو فرزند به نام های ریشاد و طارق دارد. ریشاد در حال حاضر مدیر ارشد استراتژی تجارت آی‌تی ویپرو است.

فعالیت خیرخواهانه پرمجی

عظیم پرمجی اهمیت زیادی برای کمک به جامعه قائل است. او بنیاد عظیم پرمجی یک سازمان غیردولتی را در سال ۲۰۰۱ تاسیس کرد. پرمجی از طریق این بنیاد قصد دارد تا آموزش با کیفیت را برای همه افراد در روستاهای هند به منظور ایجاد یک جامعه عادلانه فراهم کند. این بنیاد در چندین ایالت از جمله کارناتاکا، راجستان، پوندیچری، آندرا پرادش و بیهار فعالیت می کند.

عظیم پرمجی اولین هندی است که در کمپین بخشش ثروت ثبت نام کرده است، کمپینی به رهبری وارن بافت و بیل گیتس که ثروتمندترین افراد جهان را تشویق می کنند متعهد به صرف بیشتر ثروت خود برای  اهداف بشردوستانه شوند.

ثروت عظیم پرمجی

دارایی عظیم پریمجی تا تاریخ آگوست ۲۰۱۵ معادل ۱۷.۱ میلیارد دلار اعلام شده است.

۵ درس زندگی عظیم پرمجی

۵ درس زندگی از زبان عظیم پرمجی که هر کارآفرین تازه کاری باید بداند:

عظیم پرمجی کارآفرین هندی و مدیر شرکت ویپرو

نقاط قوت خود را بشناسید

اگرچه شناخت نقاط ضعف مهم است، اما شناخت نقاط قوت فرد نیز به همان اندازه اهمیت دارد. عظیم پرمجی در طول زندگی خود این نکته را دنبال کرده است. در رویدادی که توسط AIMA و انجمن مدیریت بمبئی ترتیب داده شده بود، او توضیح داد که باید برای ویژگی های مثبت خود نیز اهمیت قائل شویم. زیرا فقط نقاط قوت ما هستند که به ما کمک می کنند نقاط ضعف خود را اصلاح کنیم.

از شکست نترسید

هر کارآفرینی می تواند موفق شود. اما آنچه مهم است این است که اجازه ندهید ذهن شما فقط به موفقیت فکر کند. او همواره به کارآفرینان جوان توصیه می کند که شکست و احتمال آن را پیش بینی کنند. زیرا دقیقا زمانی که از موفقیت خود مطمئن هستید شکست خواهید خورد. شکست همانند موفقیت یک پدیده طبیعی محسوب می شود. بنابراین، وقتی با شکست مواجه شدید، درس بگیرید و به مسیر خود ادامه دهید.

آینده نگر باشید

عظیم پرمجی معتقد است که تغییر اجتناب ناپذیر است. و بنابراین او همواره توصیه می کند که درباره آینده نزدیک خود برنامه ریزی کنید. اگر آمادگی کافی داشته باشید از تغییرات غافلگیر نخواهید شد.

به ارزشهای خود پایبند باشید

او معتقد است که سیستم ارزش فرد، هسته اصلی کسب و کار او را تشکیل می دهد. پرمجی بارها و بارها بر لزوم پایبندی به ارزش ها تاکید کرده است. هرگاه برای باور خود ارزش قائل شوید و تحت هیچ شرایطی آن را تغییر ندهید و از ارزش های خودتان دست نکشید، یاد می گیرید که در بحران ها مقاومت به خرج دهید. ویژگی که در کارآفرینان مطرح قابل ستایش است.

به عقاید خود ایمان داشته باشید

عظیم پرمجی معتقد است که باید به عقایدتان ایمان داشته باشید، حتی وقتی که اطرافیان به شما می گویند این کاری غیرممکن است. همین ایمان است که به او کمک کرد تا ویپرو را گسترش دهد و آن را به یکی از غول های فناوری اطلاعات نه تنها در کشور بلکه در سراسر جهان تبدیل کند.

لی یاکوکا کارآفرین و مدیر عاملی که کمپانی کرایسلر را نجات داد

لی یاکوکا کارآفرین و مدیر عاملی که کمپانی کرایسلر را نجات داد

لی یاکوکا کارآفرینی است که با احیای ثروت کمپانی خودروسازی کرایسلر که در آستانه ورشکستگی قرار داشت، به شهرت رسید. پیش از این، یاکوکا در کمپانی فورد موتور کار کرده بود. او طراحی چند مدل خودرو محبوب فورد را در کارنامه خود داشت که از جمله مشهورترین آنها می توان به فورد موستانگ، فورد اسکورت، مرکوری کوگار و مرکوری مارکیز اشاره کرد. لی یاکوکا یکی از کارمندان درخشان فورد بود که سرانجام به سمت مدیریت اجرایی این کمپانی نائل شد.

با این حال ایده های تجاری غیر معمول و سبک مدیریتی که داشت موجب اختلاف او با هنری فورد دوم و اخراج او از کمپانی فورد شد. یاکوکا با وجودی که از این تصمیم فورد شوکه شده بود، اما مدت زیادی از صنعت خودروسازی دور نماند. بعد از مدتی شرکت کرایسلر که عملکرد بسیار ضعیفی در بازار داشت و متحمل خسارات زیادی شده بود از لی یاکوکا دعوت به همکاری کرد.

ضرر فورد سود کرایسلر را به ارمغان آورد. زیرا لی یاکوکا این شرکت را که در آستانه ورشکستگی قرار داشت و بدهی زیادی به بار آورده بود، نجات داد و یکی از مشهورترین تحولات در تاریخ صنعت خودروسازی آمریکا را رقم زد. لی یاکوکا به عنوان هجدهمین مدیرعامل تاثیرگذار آمریکایی در طول تاریخ انتخاب شده است.

بیوگرافی لی یاکوکا

دوران کودکی و نوجوانی لی یاکوکا

لی یاکوکا از پدری و مادری به نام های نیکولا یاکوکا و آنتونیتا پروتا متولد شد. والدین او مهاجران ایتالیایی بودند و مدیریت رستورانی را برعهده داشتند. پدرش لی بازرگان زیرکی بود که علاوه بر این یک سالن تئاتر و آژانس اجاره اتومبیل نیز داشت. لی عشق به اتومبیل را از پدرش به ارث برد. او همچنین مهارت های اداره مشاغل را نیز از پدر خود یاد گرفت.

لی یاکوکا از دبیرستان آلنتون فارغ التحصیل شد و در دانشگاه لهیق دوران کارشناسی خود را سپری کرد. او مدرک کارشناسی مهندسی صنایع خود را از این دانشکده کسب کرد. لی برای تحصیل در دانشگاه پرینستون موفق به دریافت بورسیه یادبود والاس شد و در طول جنگ جهانی دوم به دلایل معافیت پزشکی به سربازی نرفت.

شروع فعالیت حرفه ای لی یاکوکا

لی در سال ۱۹۴۶ به عنوان مهندس به شرکت فورد موتور پیوست. با این حال او خیلی زود به بخش فروش و بازاریابی این شرکت منتقل شد و در آنجا نیز عملکرد بسیار خوبی داشت. او به عنوان دستیار مدیر فروش در منطقه فیلادلفیا منصوب شد و در آنجا کمپین ۵۶ برای ۵۶ را راه اندازی کرد. این کمپین پرداخت وام و گزینه های پیش پرداخت برای خرید ماشین های ۱۹۵۶ از جمله خدمات این برنامه بود. عملکرد موفق لی یاکوکا او را به یک قهرمان ملی تبدیل کرد. او در سال ۱۹۶۰ به عنوان معاون گروه ماشین و کامیون فورد معرفی شد و در سال ۱۹۶۷ به سمت معاون اجرایی این شرکت دست یافت.
او معاونت طراحی در مدل سازی اتومبیل لینکلن کانتیننتال مارک سه که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ در ایالات متحده آمریکا فروخته شد را برعهده داشت. این خودرو یک اتومبیل لوکس شخصی بود که تحت عنوان سری لینکلن توسط فورد معرفی شد.
لی یاکوکا در سال ۱۹۷۰ به عنوان مدیر شرکت فورد منصوب شد. با این حال، سبک مدیریت و رفتار نامتعارفی که داشت موجب اختلاف او با هنری فورد دوم مدیر عامل شرکت فورد شد. پس از سال ها تنش میان این دو، سرانجام یاکوکا در سال ۱۹۷۸ از فورد اخراج شد. در آن زمان شرکت خودروسازی کرایسلر در آستانه ورشکستگی قرار داشت و از یاکوکا دعوت کردند تا به عنوان مدیر این مجموعه که با بدهی زیادی مواجه بود، همکاری کند. لی یاکوکا با پیوستن به کمپانی کرایسلر و کاهش و فروش بخش زیان ده و دعوت از همکاران سابق خود کار خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۹، یاکوکا برای ضمانت و درخواست وام به کنگره ایالات متحده مراجعه کرد. زیرا کرایسلر برای سرمایه گذاری به سرمایه زیادی نیاز داشت. او با اینکه بسیاری معتقد بودند اقدامی بی سابقه و غیرممکن است، ضمانت وام را از دولت دریافت کرد.

سایر فعالیت های لی یاکوکا

با راهنمایی لی یاکوکا، کرایسلر در سال ۱۹۸۱ دوج آریس و پلیموث رلیانت را در خط تولید کی کار به بازار معرفی کرد. این اتومبیل های جمع و جور بر اساس پیشنهادهای طرح یاکوکا ساخته شده بودند که فورد آنها را رد کرده بود. او همراه با هال اسپرلیش همکار سابق خود در کمپانی فورد، پروژه مینی مکس را در خودروسازی کرایسلر اجرا کرد. این پروژه منجر به تولید موفق دوج کاراوان و پلیموث ویجر در سال ۱۹۸۳ شد.

موفقیت این دو خودرو و استقبال از آنها به همراه سایر اصلاحات اساسی که یاکوکا ایجاد کرد، کرایسلر توانست از بحران ورشکستگی نجات یابد و نه تنها تمام بدهی های خود را پرداخت کرد، بلکه سود بسیاری نیز کسب کرد.

لی یاکوکا در سال ۱۹۸۷ کرایسلر را برای خرید ای ام سی متقاعد کرد و برند جیپ نیز به عنوان یکی از زیرمجموعه های کرایسلر قرار گرفت. جیپ به عنوان یکی از سودآورترین برندهای صنعت خودروسازی در نظر گرفته می شود. این تصمیمات هوشمندانه لی یاکوک را به یک چهره مشهور تبدیل کرد که در تعدادی از تبلیغات تجاری این شرکت نیز ظاهر شد. در پایان سال ۱۹۹۲ لی به عنوان مدیرعامل کمپانی کرایسلر بازنشسته شد.
او همچنین نویسنده چند کتاب است که یکی از پرفروش ترین آنها زندگی نامه خود او به نام زندگی نامه یاکوکا است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد.

اقدامات تاثیرگذار لی یاکوکا

یاکوکا به عنوان یکی از موفق ترین مدیران عامل های تاریخ آمریکا شناخته می شود، که عمده شهرت او به علت نجات شرکت خودروسازی کرایسلر از ورشکستگی است. با مدیریت و هدایت لی یاکوکا، این شرکت نه تنها تمام بدهی های خود را پرداخت کرد، بلکه به سوددهی نیز رسید.

لی یاکوکا پس از مرگ همسر اول خود بر اثر دیابت حمایت خود از تحقیقاتی که در زمینه دیابت انجام می شود را آغاز کرد. او یکی از حامیان اصلی تحقیقات دنیس فاوستمن در بیمارستان عمومی ماساچوست است.
جایزه لی یاکوکا که توسط بنیاد خانواده یاکوکا در سال ۲۰۰۶ ایجاد شد، جایزه معتبری است که به منظور تقدیر از فعالیت هایی برای تداوم صنعت خودروسازی آمریکا اهدا می شود.

در ادامه به برخی از مهم ترین نقل قول های لی یاکوکا درباره مدیریت و سوددهی کسب و کار می پردازیم:

۱- من افراد با هوش تر از خودم را استخدام می کنم و به آنها فرصت می دهم

معمولا افراد باهوش، خلاق یا دارای ایده های مختلفی برای تغییر و نوآوری در فرایند استخدام نادیده گرفته می شوند، به دلیل اینکه تهدیدی برای سایر پرسنل و مدیران محسوب می شوند. اما استفاده و پرورش چنین استعدادهایی مهم است، باید به این افراد اجازه دهید در کسب و کار شما شکوفا شوند.

۲- به عقیده من اگر شماره ۱ نباشید، باید نوآوری کنید

نوآوری برای رشد کسب و کار ضروری است. صرف نظر از اندازه کسب و کارتان، نوآوری به شما امکان می دهد محصول و یا خدماتی منحصر به فرد به مشتریان ارائه دهید. گرچه تمایل به حفظ وضعیت موجود طبیعی است، اما موفقیت از آن افرادی است که آمادگی برهم زدن نظم فعلی را دارند و می توانند ایده نوآورانه ای ارائه دهند. ممکن است نوآوری همیشه کارساز نباشد، اما در مورد راه های دیگر پیشرفت بینشی ارائه می دهد.

موفق ترین کارآفرین فردی است که خدمات قدیمی را تا زمانی که کارآیی داشته باشد نگه می دارد و از خدمات جدید بهتر استقبال می کند. لی یاکوکا هنگامی که به کرایسلر پیوست و ایده مینی ون را ارائه داد، توانایی خود در استقبال از ایده های جدید را نشان داد.

۳- ما به طور مداوم با فرصت های بزرگی روبرو می شویم که به عنوان مشکلات غیر قابل حل در نظر گرفته می شوند.

لی یاکوکا مجددا بر اهمیت نوآوری و خلاقیت در مورد حل مسئله تاکید می کند. گرچه نگرانی و منفی بافی کار ساده تری است، اما باید از این موانع به عنوان چالشی برای نوآوری استقبال کنید. رمز موفقیت مشاغل امروز در تغییر و سازگاری است، رکود شما را از بازار مصرفی خارج می کند. حتی اپل، یکی از موفق ترین شرکت های عصر ما، دائما با فناوری ها و ویژگی های جدید سازگار می شود تا نیازهای مصرف کنندگان خود را برآورده کند.

افراد مناسبی استخدام کنید، قوانینی وضع کنید و با کارمندان خود ارتباط خوبی برقرار کنید، به آنها انگیزه و پاداش دهید. اگر همه این کارها را به طور موثر انجام دهید، قطعا به سوددهی می رسید.

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

آلیس والتون دختر والمارت ساموئل والتون کارآفرین و بنیانگذار آمریکایی است. او امسال در رتبه ۱۸ ثروتمندترین فرد دنیا و دومین زن ثروتمند جهان قرار گرفت. آلیس لوئیس والتون که در بنتونویل آرکانزاس بزرگ شده، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ادامه داد و مدرک کارشناسی اقتصاد خود را از دانشگاه ترینیتی در سان آنتونیو دریافت کرد. او سپس کار حرفه ای خود را در شرکت پدرش آغاز کرد.

با این حال، مدتی نگذشت که والتون موقعیت خود در شرکت خانوادگی را رها کرد تا کسب و کار مستقل خود را راه اندازی کند و در نهایت بانک سرمایه گذاری خود به نام شرکت لاما را افتتاح کرد. شرکتی که پس از ده سال مجبور شد آن را تعطیل کند. همزمان او به پرورش اسب های مسابقه مشغول بود و فعالیت های خیرخواهانه خود را آغاز کرد و با کمک مالی گسترده خود به نیروی محرکه ای برای راه اندازی فرودگاه منطقه شمال غربی آرکانزاس تبدیل شد.

او که همیشه به هنر علاقه داشت، کلکسیونی از کارهای هنری مورد علاقه خود را جمع آوری کرد و سرانجام موزه هنرهای کریستال بریج را در زادگاه خود بنتونویل تاسیس کرده و آن را وقف هنرمندان آمریکایی و علاقه مندان هنر کرد. آلیس والتون در حال حاضر به عنوان رئیس شرکت والتون فعالیت خود را ادامه می دهد.

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

کودکی و دوره نوجوانی آلیس والتون

آلیس لوئیس والتون در هفتم اکتبر ۱۹۴۹ در نیوپورت، آرکانزاس متولد شد. پدرش ساموئل مور والتون، یک تاجر و کارآفرین مشهور بود که بیشتر به عنوان بنیانگذار شرکت والمارت (و فروشگاه های والمارت) و سمز کلاب معروف است.
مادر او هلن رابسون والتون، طرفدار هنر و همچنین شریک تجاری همسرش بود. آلیس والتون کوچکترین فرزند خانواده است و سه برادر بزرگتر از خود به نام های ساموئل رابسون والتون، جان توماس والتون و جیم کار والتون است. پدر و مادر آلیس یک سال پس از تولد او به بنتونویل نقل مکان کردند. جایی که پدر او اولین فروشگاه زنجیره ای خود را افتتاح کرد و همچنین سرانجام در آن اقامت شهر گزیدند.
از کودکی، آلیس علاقه زیادی به هنر داشت و اولین قطعه هنری مورد علاقه خود را که باز تولید «برهنه آبی» پیکاسو بود در سن ده سالگی خرید. او همچنین در سفرهای خانوادگی به بازی، اسب سواری و نقاشی آبرنگ با مادرش علاقه زیادی داشت.

آلیس والتون تحصیلات ابتدایی خود را در دبیرستان بنتونویل گذراند. از آنجا که دانش آموز بسیار فعال و پر انرژی بود در چند کلاس زبان اسپانیایی، باشگاه هنر و انجمن افتخار حضور داشت. او همچنین در دو نمایش دانش آموزی به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۶۷ او از دبیرستان بنتونویل فارغ التحصیل شد و برای ادامه تحصیلات خود در مقطع کارشناسی وارد دانشگاه ترینیتی در سان آنتونیو تگزاس شد. آلیس والتون در سال ۱۹۷۱ دوره کارشناسی را به پایان رساند و مدرک خود را در رشته اقتصاد و سرمایه گذاری دریافت کرد.

کسب و کار آلیس والتون

آلیس مدتی پس از اینکه از ترینیتی فارغ التحصیل شد، کار خود را در والمارت به عنوان خریدار لباس کودکان آغاز کرد. با این حال، او واقعا در این کار مهارت نداشت و به همین دلیل موقعیت خود را ترک کرد و به عنوان تحلیلگر سهام و مدیر مالی شرکت فرست کامرس، استخدام شد. اما فعالیت والتون در این شرکت نیز چندان دوامی نداشت و بعد از مدتی این شرکت را ترک کرد. آلیس والتون پس از ترک شرکت فرست کامرس برای مدت کوتاهی به عنوان نایب رئیس و مدیر کلیه فعالیت های سرمایه گذاری در شرکت خانوادگی خود به نام آروست فعالیت کرد.

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

او پس از مدتی به نیواورلئان نقل مکان کرد، و در آنجا به عنوان کارگزار با شرکت کارگزاری سهام ای اف هاتون همکاری خود را شروع کرد. در سال ۱۹۷۹ والتون به همراه ده کارمند دیگر این کارگزاری توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار این کشور متهم به انجام معاملات غیرقانونی شد. اگرچه او ادعا می کرد که قانونی را نقض نکرده، اما فقط برای جلوگیری از دعاوی طولانی مدت توافق را پذیرفت و به مدت شش ماه از معامله اوراق بهادار منع شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ آلیس والتون به آرکانزاس بازگشت و در آنجا مزرعه ای را برای پرورش اسب ایجاد کرد. همزمان به کسب و کار خانوادگی خود علاقه مند شد و در سال ۱۹۸۸، بانک سرمایه گذاری به نام شرکت لاما به عنوان زیرمجموعه شرکت سرمایه گذاری والتون تاسیس کرد.

نامگذاری این بانک به دلیل هدیه دریافتی آلیس والتون به همین نام بود که در زمینه اوراق قرضه، مدیریت دارایی و همچنین پرداخت وام به شرکت های دیگر فعالیت می کرد. والتون که به عنوان رئیس و مدیرعامل لاما کار می کرد اشتیاق زیادی برای توسعه اقتصاد شمال غربی آرکانزاس داشت. او برای این هدف در آن زمان توسط وال استریت نادیده گرفته شد تلاش کرد.

والتون به مدت ده سال شرکت لاما را اداره کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۸ منسوخ شد. با این حال دهه ۱۹۹۰ دو موفقیت قابل توجه برای او به همراه داشت: آلیس والتون اولین کسی بود که به ریاست شورای شمال غربی آرکانزاس نائل شد، در حالی که افتتاح فرودگاه منطقه ای شمال غربی آرکانزاس نیز موفقیت دیگری برای او به ارمغان داشت.

در سال ۱۹۹۸ و پس از تعطیلی شرکت لاما، او از امور مالی فاصله گرفت تا زمان بیشتری را با اسب های خود بگذراند. او در همان سال مزرعه خود را به تگزاس منتقل کرد. مزرعه آلیس والتون که در ۳۲۰۰ هکتار زمین واقع شده است، خیلی زود به یکی از بهترین پرورش دهندگان اسب تبدیل شد.
اگرچه او بیشتر زمان خود را در تگزاس می گذراند و با پرورش اسب مشغول بود، اما همچنان به منظور جمع آوری قطعات هنری در طول دهه ۲۰۰۰ به بنتونویل بازگشت. سرانجام در نوامبر ۲۰۱۱ موزه هنرهای آمریکایی پل کریستالی را در بنتونویل تاسیس کرد تا به نمایش هنرهای آمریکایی کمک کرده باشد. در سال ۲۰۱۵ آلیس والتون مزرعه خود را فروخت و مجددا به تگزاس نقل مکان کرد تا به موزه پل کریستالی آمریکا نزدیکتر شود. زیرا احساس کرد که این مجموعه به توجه بیشتری نیاز دارد. او از آن زمان تاکنون در همان محل زندگی می کند.

آلیس والتون دومین زن ثروتمند جهان در سال ۲۰۲۱

کارهای تاثیرگذار آلیس والتون

آلیس والتون بیشتر به علت نقش خود در توسعه فرودگاه منطقه ای شمال غربی آرکانزاس شناخته شده است. او نه تنها ۱۵ میلیون دلار به عنوان بودجه اولیه برای ساخت آن تامین کرد، بلکه به عنوان رئیس شرکت لاما، با تعهد ۷۹.۵ میلیون دلار اوراق قرضه توسعه، به اتمام پروژه نیز کمک کرد.

او که به عنوان کلکسیونر مشتاق هنر شناخته می شود، موزه هنرهای آمریکایی کریستال بریج را با هدف انعکاس تاریخ ملی این کشور از طریق هنر تاسیس کرد. والتون در حال حاضر به عنوان مدیر این مجموعه فعالیت می کند. این موزه هیچ هزینه ورودی را دریافت نمی کند.

جوایز و دستاوردها

آلیس والتون جوایز مختلفی را به دلیل کمک های خیرخواهانه خود به جامعه دریافت کرده است. او که به نیکوکاری مشهور است، برای اهداف مختلفی میلیون ها دلار کمک کرده است. او با برادرش جیم در حال حاضر برنامه ای برای صدور ۳۰۰ میلیون دلار اوراق قرضه اداره می کند تا مدارس معتبر نیز بتوانند در تسهیلات سرمایه گذاری کنند.
فرودگاه منطقه ای شمال غربی آرکانزاس به احترام او ساختمان آلیس ال والتون نامگذاری شده است.
پدر او ساموئل والتون در زندگی نامه خود آلیس را بسیار شبیه به خودش سخت کوش و بلندپرواز توصیف کرده است. آلیس والتون اکنون با دارایی به ارزش ۶۷.۶ بیلیون دلار به عنوان هجدهمین فرد و دومین زن ثروتمند دنیا در سال ۲۰۲۱ معرفی شده است.

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

تیم کوک مدیر اجرایی است که در سال ۲۰۱۱ به عنوان جانشین استیو جابز و مدیر عامل شرکت اپل انتخاب شد. کوک حتی پیش از مرگ استیو جابز و قبل از اینکه عنوان مدیریتی را دریافت کند، در مدت مرخصی پزشکی طولانی جابز به عنوان مدیرعامل شرکت فعالیت داشت. استراتژی تیم کوک از زمانی که به عنوان معاون ارشد عملیات بین المللی در سال ۱۹۹۸ به اپل پیوست، در هدایت موفقیت آمیز این شرکت نقش مهمی داشته است. در واقع، زمانی که تیم کوک پیشنهاد همکاری با اپل را پذیرفت، این شرکت دوران بحرانی را سپری می کرد و نقش قابل توجهی در احیای مجدد آن داشت.

تیم کوک در خانواده ای متولد شد که وضعیت مالی معمولی داشتند و در شهر کوچکی زندگی می کردند. کوک فردی خود ساخته و دانش آموز خوبی در مدرسه بود. او قبل از تکمیل دوره کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی در دانشگاه دوک، رشته مهندسی صنایع در دانشگاه آبرن آلاباما را شروع کرد. او فعالیت خود را در حیطه فناوری کامپیوتر ادامه داد و در شرکت ماشین های بین المللی کسب و کار آی‌بی‌ام شروع به کار کرد.

تیم کوک که جوانی باهوش، خلاق و با عزمی راسخ بود، به سرعت در این شرکت پیشرفت کرد و سپس به کار در شرکت کامپک پیوست. اما همکاری او با این شرکت تولید کننده رایانه چندان طولانی نشد، زیرا کوک کامپک را ترک کرد و به اپل که دوران بحرانی خود را سپری می کرد ملحق شد. به کمک تیم کوک اپل از شرایط بحرانی نجات پیدا کرد و سود زیادی به دست آورد.

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

دوران کودکی و جوانی کوک

تیم کوک در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۶۰، در شهر کوچک رابرتسدیل آلاباما، ایالات متحده متولد شد. پدر او تیموثی دونالد کوک کارگر کشتی سازی بود و مادرش جرالدین در داروخانه کار می کرد و دو برادر دارد. کوک تحصیلات خود را در دبیرستان رابرتسدیل گذراند. سپس در دانشگاه آبرن ثبت نام کرد و مدرک کارشناسی مهندسی صنایع خود را در سال ۱۹۸۲ از این دانشگاه اخذ کرد.

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

شروع دوران حرفه ای تیم کوک

تیم کوک مدت کمی پس از اینکه فارغ التحصیل شد، در شرکت ماشین های بین المللی کسب و کار آی‌بی‌ام استخدام شد. او همواره تمایل داشت در زمینه فناوری کامپیوتر کار کند. بنابراین همکاری در این شرکت برای فردی به سن کوک موفقیت قابل توجهی بود.
تیم کوک علاوه بر اینکه کار می کرد، تحصیلات خود را نیز ادامه داد و در سال ۱۹۸۸ از دانشگاه دوک مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی را دریافت کرد. به دلیل فعالیت های درخشان تیم کوک، عنوان محقق دانشکده کسب و کار دوک به او اعطا شد.

او همواره در تلاش بود و با فعالیت سرسختانه خود در شرکت آی‌بی‌ام توانست موقعیت شغلی خود را ارتقا دهد. تا سال ۱۹۹۴، تیم کوک مدیر اجرایی شعبه آمریکای شمالی این شرکت شد و مدیریت تولید و توزیع شرکت رایانه های شخصی آی‌بی‌ام را در آمریکای شمالی و آمریکای لاتین بر عهده داشت. کوک با ۱۲ سال سابقه کار در آی‌بی‌ام، در سال ۱۹۹۴ به عنوان مدیر عامل (بخش فروشنده) به شرکت هوش الکترونیکی پیوست. تیم کوک قبل از اینکه پیشنهاد همکاری کامپک را بپذیرد، در این شرکت به عنوان معاون سازمانی به مدت سه سال همکاری کرد.

فقط چند ماه از فعالیت تیم کوک در کامپک نگذشته بود که استیو جابز مدیرعامل اپل از او دعوت به همکاری کرد. شرکت اپل اواخر دهه ۱۹۹۰ در وضعیت بحرانی قرار داشت و دوستان کوک به او توصیه کردند که پیشنهاد کاری استیو جابز را نپذیرد. با این حال، تیم کوک به شدت تحت تاثیر دیدگاه استیو جابز برای آینده اپل قرار گرفت و به این شرکت پیوست. کوک در مارس ۱۹۹۸ کار خود را به عنوان معاون ارشد فعالیت جهانی در اپل شروع کرد. این تصمیم او با انتقادات بسیاری مواجه شد؛ زیرا آینده شرکت در آن زمان نامشخص به نظر می رسید. با این حال، کوک می دانست که تصمیم درستی گرفته است.

مسئولیت مدیریت فروش و ارتباط بین المللی، از جمله خدمات و پشتیبانی به او داده شد. تیم کوک در توسعه استراتژی های ارتباط با تامین کننده نقش مهمی داشت و همچنین بخش مکینتاش را مدیریت می کرد. یک سال پس از شروع فعالیت تیم کوک، اپل از خسارات سنگین به سوددهی رسید.

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

کوک به دنبال ساده سازی زنجیره تامین و عملکرد شرکت بود. او کارخانه ها و انبارهای شرکت را تعطیل و تولیدکنندگان قراردادی را جایگزین آنها کرد. کوک تدابیری برای کاهش هزینه ها اجرا کرد. این اقدامات او همراه با نوآوری در بازاریابی اپل به چرخش سرمایه شرکت کمک کرد. سپس اپل محصولات جدیدی مانند آیپاد، آی مک و آیفون را روانه بازار کرد.

به کمک تیم کوک اپل به جایگاه واقعی خود دست یافت و در موقعیتی قرار گرفت که قیمت محصولات خود را افزایش دهد، در حالی که هزینه های تولید را نیز به حداقل رسانده بود. کوک در ژانویه ۲۰۰۷ به سمت مدیر عامل اپل ارتقا یافت. در همین حال، استیو جابز مدیرعامل اپل در سال ۲۰۰۳ به سرطان مبتلا شد و در سال ۲۰۰۹ به دلیل بیماری و درمان مرخصی گرفت. در این دوره، کوک به عنوان مدیر عامل شرکت فعالیت داشت. وضعیت سلامتی استیو جابز به مرور وخیم شد و او نهایتا مجبور به اخذ مرخصی های مکرر شد. تیم کوک مسئول اغلب فعالیت های اپل در غیاب جابز بود. استیو جابز دیگر قادر به تحمل شرایط وخیم سلامتی خود و فشار سمت مدیرعاملی نبود، بنابراین از سمت خود به عنوان مدیرعامل استعفا داد و در آگوست ۲۰۱۱ به عنوان رئیس هیئت مدیره ادامه داد. تیم کوک در ۲۴ آگوست ۲۰۱۱ به عنوان مدیرعامل شرکت اپل و جایگزین استیو جابز انتخاب شد.

به واسطه مدیریت تیم کوک، اپل به پیشرفت خود ادامه داد. در ماه مه ۲۰۱۴، بیتس الکترونیکس و بیتس موزیک را به مبلغ ۳ میلیارد دلار خرید که تا به امروز بزرگترین سرمایه گذاری این شرکت محسوب می شود.

در سال ۲۰۱۶، اپل یک میلیارد دلار در دی‌دی شرکت شبکه حمل و نقل چینی سرمایه گذاری کرد. از دیگر سرمایه گذاری های مهم این شرکت در زمان مدیریت تیم کوک می توان به آکونیا هولوگرافیک و شرکت محاسباتی پول‌استرینگ اشاره کرد. علاوه بر این تیم کوک به بازار سرگرمی نیز وارد شد و شبکه اپل تی‌وی را راه اندازی کرد. این شبکه برنامه های مختلفی را با بازی هنرمندان مشهور تولید کرده و همچنان به تولید برنامه های خود خود ادامه می دهد.

تیم کوک مدیرعامل اپل و جانشین استیو جابز

در ژوئیه ۲۰۱۹، ا‌پل همکاری ۱ میلیارد دلاری خود با اینتل برای تجارت تولید مودم گوشی هوشمند با عنوان ارتباطات موبایل اینتل اعلام کرده است. علاوه بر این تیم کوک به عنوان مدیر انجمن مشاوره دانشکده اقتصاد دانشگاه تسینگ‌هوا به مدت ۳ سال انتخاب شد.

اقدامات خیرخواهانه تیم کوک

تیم کوک ۵۰ میلیون دلار به بیمارستان های استنفورد، از جمله ۲۵ میلیون دلار به یک بیمارستان جدید کودکان در سال ۲۰۱۲ اهدا کرده است. او همچنین مبلغ ۵۰ میلیون دلار نیز به موسسه خیریه پروداکت رد اهدا کرده است که در زمینه بیماری هایی مانند ایدز، سل و مالاریا فعالیت می کند. در مارس ۲۰۱۵، تیم کوک اعلام کرد که قصد دارد کل دارایی خود را به امور خیریه اهدا کند. او همچنین به دنبال توسعه رویکردی منظم در امور خیرخواهانه است.

جوایز و دستاوردها

تیم کوک در سال ۲۰۱۱ به عنوان یکی از قدرتمندترین افراد جهان در مجله فوربس انتخاب شد. در سال ۲۰۱۵، کوک در آکادمی افتخار آلاباما، بالاترین افتخاری که آلاباما به شهروندان خود اعطا می کند پذیرفته شد. و در سال ۲۰۱۵ دکترای افتخاری خود را از دانشگاه جورج واشنگتن دریافت کرد. دکترای علمی افتخاری دانشگاه گلاسگو نیز در سال ۲۰۱۷ به کوک اهدا شد. ارزش دارایی تیم کوک در سال ۲۰۲۰، ۱ بیلیون دلار اعلام شده است.

دیموند جان نویسنده کتاب قدرت شکست و بنیانگذار کمپانی فوبو

دیموند جان نویسنده کتاب قدرت شکست و بنیانگذار کمپانی فوبو

دیموند جان کارآفرین، سرمایه گذار، شخصیت تلویزیونی و نویسنده آمریکایی است که عمده شهرت او به عنوان بنیانگذار و مدیرعامل شرکت پوشاک آمریکایی فوبو است. جان در خانواده ای با وضعیت مالی متوسط ​​در محله کوئینز به دنیا آمد و مادر جان به تنهایی او را بزرگ کرد. پدر و مادر جان زمانی که تنها ۱۰ سال سن داشت، طلاق گرفتند.

به دنبال این تجربه تلخ در زندگی جان شروع به کار کرد و همزمان تلاش می کرد تا تکالیف مدرسه را نیز انجام دهد. با این حال دیموند جان به علت اختلال خواندن و نوشتنی که داشت نمی توانست روی خیلی از موارد تمرکز کند. از این رو جان علاقه خود برای تحصیلات دانشگاهی را از دست داد. با این حال ناامید نشد و در اوایل بیست سالگی، به دنبال آرزوی خود برای راه اندازی خط تولید لباس، برند فوبو را تاسیس کرد و مادرش نیز از کسب و کار او حمایت مالی می کرد.

کسب و کار دیموند جان، در ابتدا با موانعی مواجه شد. اما پس از آنکه چند رپر مشهور تصمیم گرفتند لباس های برند فوبو را در ویدئوها و کمپین های تبلیغاتی خود بپوشند، این برند به سرعت توسعه یافت و در اوایل سال ۲۰۰۰، درآمد بسیاری کسب کرد.

در سال ۲۰۰۹ دیموند جان به شارک تنک، یک برنامه تلویزیونی واقع نما در زمینه ایده های تجاری پیوست و در مشاغل بسیاری از شرکت کنندگان سرمایه گذاری کرد و همچنین نظارت کسب و کار چند نفر از آنها نیز به عهده گرفت. دیموند جان علاوه بر فعالیت هایی که در زمینه کارآفرینی و سرمایه گذاری داشته، چهار کتاب نیز نوشته و یکی از نویسندگان پرفروش «نیویورک تایمز» است. او همچنین یک برنامه توسعه مهارت تجاری با نام «موفقیت در سطح بعدی» نیز راه اندازی کرد.

دیموند جان نویسنده کتاب قدرت شکست و بنیانگذار کمپانی فوبو

دوران کودکی و نوجوانی دیموند جان

دیموند گارفیلد جان در ۲۳ فوریه ۱۹۶۹ در بروکلین، نیویورک ایالات متحده، در خانواده متوسطی از ​​والدین کارائیبی، مارگوت و گارفیلد جان متولد شد. جان تنها فرزند خانواده بود و در محله کویینز، نیویورک بزرگ شد.
پدر و مادرش از نظر اقتصادی وضع خوبی نداشتند. دیموند بابت این موضوع که پدر و مادرش از همان کودکی ارزش سخت کوشی را به او آموخته اند از آنها متشکر است. زمانی که دیموند جان ۱۰ ساله بود زندگی آنها دگرگون شد. پدر و مادرش طلاق گرفتند و پدر دیموند خانه را ترک کرد. مادر او که خانه دار بود کار مناسبی پیدا نکرد و توانایی تامین مخارج زندگی را نداشت. بنابراین، جان و مادرش روزهای سختی را در فقر سپری می کردند.

دیموند به سرعت تصمیم گرفت مرد خانه شود و شروع به کار کرد. او در منطقه هولیس در کویینز، که در آن زمان جمعیت زیادی از رنگین‌ پوستان کم درآمد در این محله زندگی می کردند، بزرگ شده است. او با بچه های این محله بزرگ شد. جامعه بزرگی که همه یکدیگر را می شناختند و به یکدیگر کمک می کردند.
دیموند جان برای کسب درآمد در زمینه های مختلفی کار کرد. او مداد می فروخت و حتی برف روبی می کرد. در سن ۱۰ سالگی جان شاگرد مغازه الکتریکی شد و مشکلات برق را در منطقه برانکس و اطراف آن حل می کرد.

در دهه ۱۹۸۰ موسیقی هیپ هاپ در نیویورک رونق گرفت و دیموند به شدت تحت تاثیر این سبک قرار گرفت. او تمایل داشت مانند سایر نوجوانان، شبیه هنرمندان هیپ هاپ لباس بپوشد، با این حال دیموند قادر به خرید این سبک لباس ها نبود.
آن زمان او هنوز مدرسه می رفت و نمی توانست روی درس تمرکز کند. سال ها بعد متوجه شد که از اختلال یادگیری رنج می برد. همین امر باعث شد دیموند جان از تحصیل در سطوح بالاتر صرف نظر کند. بنابراین تصمیم گرفت از دانشگاه بگذرد و کسب و کار شخصی خود را راه اندازی کند. دیموند جان برای راه اندازی کسب و کار خود به سرمایه نیاز داشت. بنابراین به عنوان پیش خدمت شروع به کار کرد تا پس انداز کافی برای راه اندازی برند خود داشته باشد.

دیموند جان نویسنده کتاب قدرت شکست و بنیانگذار کمپانی فوبو

از دوختن کلاه پشمی تا تاسیس برند فوبو

جان وقتی مادرش را وادار کرد که کار ارزشمندی در زندگی خود انجام دهد، خیاطی را از او یاد گرفت. دیموند جان چند کلاه اسکی پشمی در بازار دید و متوجه شد که قیمت بالایی دارند. به این ترتیب ایده فروش کلاه پشمی ارزان به ذهن او رسید و مقداری پارچه ارزان قیمت خرید و حدود ۸۰ کلاه پشمی دوخت و هر کدام را به قیمت ۱۰ دلار فروخت. همسایه آنها در دوخت و فروش کلاه به او کمک می کرد. بنابراین، در اولین کسب و کار خود ۸۰۰ دلار درآمد داشت که اعتماد به نفس زیادی به او داد و جان را برای شروع کار سخت تری ترغیب کرد.

مادر دیموند جان متوجه شد که پسرش در این حرفه استعداد خوبی دارد و تصمیم گرفت برای کمک به او ریسک بزرگی کند. او خانه خود را رهن داد تا ۱۰۰ هزار دلار به دیموند برای سرمایه گذاری در کسب و کارش وام دهد. در سال ۱۹۹۲، جان شرکت خود را با عنوان  For Us By Us تاسیس کرد، که این نام به فوبو خلاصه شد. او همزمان به عنوان پیش خدمت به کار خود ادامه داد.
بازاریابی برند بزرگترین چالش دیموند جان در مراحل اولیه بود و به نوعی می دانست که برای تبلیغ برند فوبو، به حضور افراد مشهوری نیاز دارد. با گذشت زمان و همزمان با گسترش فروش کلاه های پشمی، دیموند جان دوخت تیشرت‌هایی با تصویر چاپی را شروع کرد. با گسترش این کسب و کار جان دو دوست دیگر خود را انتخاب کرد و مسئولیت فروش تی‌شرت‌ را به آنها سپرد.

دیموند برای گسترش کسب و کار خود فروش عمده تیشرت را در منطقه شمال شرقی آغاز کردند. با گذشت زمان برند فوبو را روی پیراهن ها و تی‌شرت‌های هاکی دوختند. لوگوی آنها متناسب با ترند هیپ هاپ طراحی شد و لباس های آنها با این لوگو به سرعت بین مردم محبوب شد.
یکی از بزرگترین ایده های تبلیغاتی آنها استفاده از چهره های مشهور بود به این صورت که لباس های این کمپانی را در موزیک ویدیو خود بپوشند. دیموند جان با چند رپر برای ۲ سال قرارداد بست و ۱۰ خواننده رپ از جمله ویل اسمیت را انتخاب کردند و برند فوبو در حدود ۳۰ نماهنگ تبلیغ شد. علی رغم این موضوع که فوبو کمپانی کوچکی بود، حضور در این موزیک ویدیو ها موجب شد که به عنوان یک مجموعه بزرگ به نظر برسد و بسیاری از فروشگاه‌ها با دیموند جان تماس گرفتند و به این ترتیب فروش عمده فوبو آغاز شد.
در سال ۱۹۹۳ دیموند جان موفقیت بزرگی را تجربه کرد. او توانست ال ال کول جی رپر معروف و دوست دوران کودکی خود را متقاعد کند تا در یک رویداد عمومی تیشرت فوبو را بپوشد. کول جی در عکاسی تبلیغاتی برند گپ، کلاهی با لوگوی فوبو پوشید و جمله «برای ما توسط ما» را در یکی از آهنگ های رپ خود به کار برد.

دیموند جان نویسنده کتاب قدرت شکست و بنیانگذار کمپانی فوبو

تقریبا در همان زمان، دیموند جان موفق به دریافت سفارشی به ارزش ۳۰۰ هزار دلار شد. برای تحویل این سفارش به کار بیشتر و برای این حجم کاری، پول بیشتری نیاز بود. جان از بانک های بسیاری تقاضای وام کرد اما درخواست او در ۲۷ بانک رد شد. مادر او مقداری پول جمع کرد و آگهی تبلیغاتی را در نیویورک تایمز منتشر کرد. تلاش آنها به نتیجه رسید و شرکت سامسونگ به دیموند جان برای تکمیل سفارشات کمک کرد.

در حال حاضر فوبو یک برند جهانی است و توانسته بیش از ۶ بیلیون دلار فروش داشته باشد. دیموند جان، بنیانگذار و مدیرعامل فوبو به یک شخصیت مشهور ملی و الهام بخش جمعیت رنگین پوستان آمریکایی تبدیل شده است که اغلب از فرصت های برابر رشد محروم می شوند. دیموند همچنین به عنوان سخنران انگیزشی در رویدادهای عمومی صحبت می کند و به عنوان نماد جامعه رنگین پوست شناخته می شود.
در سال ۲۰۰۹، به دیموند جان پیشنهاد حضور به عنوان سرمایه گذار در برنامه واقع نما کسب و کار به نام شارک تنک ارائه شد. در این برنامه افراد ایده کسب و کار خود را به امید دریافت بودجه به سرمایه گذاران ارائه می دهند. دیموند تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۸ میلیون دلار از سرمایه شخصی خود را در کسب و کارهای مختلف شارک تنک سرمایه گذاری کرد.

در سپتامبر ۲۰۱۵، دیموند جان برنامه توسعه مهارت های کسب و کاری به نام فرمول موفقیت دیموند جان را شروع کرد تا به رشد مشاغل کوچک کمک کند. بعدا این برنامه به موفقیت در سطح بعدی تغییر نام داد.
او نویسنده چهار کتاب برند تجاری، نمایش قدرت، بلند شو و سخت کار کن و قدرت شکست و نویسنده پرفروش نیویورک تایمز است.

خانواده و زندگی شخصی

دیموند جان در ۲۰ سالگی با همسر اول خود ازدواج کرد. جان تمام وقت خود را به کسب و کارش اختصاص داده بود و در نتیجه همسرش او را ترک کرد. در سال ۲۰۱۸ با هدر تاراس ازدواج کرد و حاصل این ازدواج یک فرزند دختر و ازدواج اول او دو دختر است. در سال ۲۰۱۷، سرطان تیروئید دیموند تشخیص داده شد و تحت جراحی موفقی قرار گرفت و سلامتی خود را مجددا به دست آورد.

راتان تاتا کارآفرین و مدیر گروه تاتا

راتان تاتا کارآفرین و مدیر گروه تاتا

راتان تاتا یکی از مشهورترین صنعتگران هند، رئیس سابق بزرگترین گروه صنعتی هندوستان، مجموعه شرکت های تاتا است. تاتا در حال حاضر سمت مدیریت اجرایی شرکت هلدینگ گروه تاتا را در اختیار دارد و به عنوان مدیر اجرایی برخی از شرکت های بزرگ زیرمجموعه تاتا از جمله تاتا استیل، تاتا موتورز، تاتا پاور، خدمات مشاوره ای تاتا، هتل های هند و خدمات ارتباطی تاتا فعالیت می کند. پدر و مادر او زمانی که راتان ده سال داشت از یکدیگر جدا شدند و راتان نزد مادربزرگش بزرگ شد. بعد از اتمام تحصیلات خود به کسب و کار خانوادگی تاتا پیوست و در گروه صنعتی تاتا فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. راتان از کارگری در فروشگاه تاتا استیل شروع کرد و در مورد کسب و کار خانوادگی خود یاد گرفت و نسبت به آن بینشی به دست آورد. راتان پس از بازنشستگی پدرش به سمت رئیس جدید گروه تاتا نایل شد.

مدیریت بی نظیر تاتا موجب دستیابی این گروه صنعتی به اهداف جدید و درآمد بسیار زیاد در عرصه بین المللی شد. او در خرید جگوار لندرور، تتلی و کوروس نقش مهمی داشت. این اقدامات او گروه تاتا را از یک شرکت بزرگ هندی به یک نام تجاری جهانی تبدیل کرد. راتان تاتا به غیر از تاثیری که بر گسترش بین المللی این شرکت داشته، در بخش های مختلفی در هند و سایر کشور ها خدمت کرده است. تاتا همچنین فعالیت های خیرخواهانه بسیاری داشته و بیش از نیمی از سهام خود را در صندوق های خیریه سرمایه گذاری کرده است. او با ایده های پیشگامانه و چشم انداز مثبتی که دارد حتی پس از بازنشستگی نیز به عنوان نیروی راهنما با مجموعه تاتا همکاری می کند.

راتان تاتا کارآفرین و مدیر گروه تاتا

دوران کودکی و نوجوانی راتان تاتا

راتان در ۲۸ دسامبر سال ۱۹۳۷ در سورات هند به دنیا آمد. راتان تاتا فرزند ناوال تاتا، پسر خوانده پسر کوچکتر جامستجی، راتانجی تاتا بود. جامستجی تاتا بنیانگذار گروه شرکت های تاتا بود. راتان تاتا یک برادر به نام جیمی و یک برادر ناتنی به نام نوئل تاتا دارد.
هنگامی که او ده ساله بود، والدینش از هم جدا شدند و پس از آن، او و برادرش توسط مادربزرگش تربیت شدند.

راتان تاتا در بمبئی تحصیلات ابتدایی خود را گذراند و دوره دبیرستان خود را از کلیسای جامع و مدرسه جان کانون بمبئی به پایان رساند. در سال ۱۹۶۲، مدرک لیسانس خود را در رشته معماری و مهندسی سازه از دانشگاه کرنل، ایالات متحده آمریکا اخذ کرد. سپس در دانشکده بازرگانی هاروارد ثبت نام کرد و یک برنامه مدیریت پیشرفته را در سال ۱۹۷۵ به پایان رساند.

آغاز به کار حرفه ای راتان تاتا

راتان در سال ۱۹۶۲ کار خود را با بخش فولاد تاتا آغاز کرد و در آنجا به فعالیت های دشواری مشغول بود. راتان همراه کارگران یقه آبی در کوره ها کار می کرد و بیل می زد. این کار سختی بود و به او کمک کرد تا درک و احترام بیشتری نسبت به حرفه خانوادگی اش پیدا کند.

در سال ۱۹۷۱ راتان به عنوان مدیر مسئول شرکت ملی رادیو و الکترونیک (NELCO) که در آن زمان اوضاع چندان خوبی نداشت منصوب شد تا از این طریق بتواند اوضاع مالی خود را بهبود دهد. راتان توانست ۲۳ درصد از سهم بازار را افزایش دهد، اما به دلیل مشکلات کار و اقتصادی شرکت به سرعت شروع به زوال کرد. راتان قصد داشت بخش مصرفی الکترونیکی را بهبود دهد، اما رکود اقتصادی و اعتصابات صنفی مانع موفقیت او شد.

راتان تاتا کارآفرین و مدیر گروه تاتا

در سال ۱۹۷۷، او به امپرس میل، کارخانه نساجی در گروه تاتا منتقل شد. وی طرحی را برای توسعه فعالیت های کارخانه پیشنهاد کرد، اما سایر مدیران تاتا آن را رد کردند و طرح پیشنهادی راتان پذیرفته نشد. سپس راتان تاتا به بخش صنایع این کمپانی منتقل شد. در سال ۱۹۹۱، جی.آر.دی تاتا، راتان را به عنوان رئیس جدید گروه شرکت های تاتا منصوب کرد. سایر مدیران شرکت تاتا با این تصمیم مخالف بودند و به دنبال اعتراض آنها به عدم صلاحیت راتان برای مدیریت، این موضوع در دست بررسی قرار گرفت. در نتیجه  سوالاتی در مورد توانایی راتان تاتا در اداره شرکت پرسیده شد.

اما راتان موفق شد موفقیت مالی بخش صنایع تاتا را بهبود بخشد و رشد سازمان تحت رهبری خود را گسترش دهد. راتان تاتا مدیریت و چشم انداز این بخش را دگرگون کرد و توانست سود قابل توجهی را به این شرکت اختصاص دهد. او همچنین به عضویت شورای تجارت و صنعت درآمد و در هیئت مشورتی مرکز رند با هدف سیاستگذاری آسیا و اقیانوسیه همکاری کرد و همچنین در برنامه ابتکار ایدز هند نیز حضور فعالی دارد.

راتان تاتا همچنین در هیئت مشاوره بین المللی کمپانی میتسوبیشی فعالیت دارد. علاوه بر این او همکاری موثری با گروه بین المللی آمریکا، شرکت جی پی مورگان چیس و کمپانی بوز آلن همیلتون دارد.
در هفتاد و پنجمین سالگرد تولد خود، یعنی در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۲ راتان تاتا از سمت ریاست گروه تاتا استعفا داد و سیروس میستری، مدیرعامل گروه شاپورجی پالونجی جانشین وی شد. راتان حتی پس از بازنشستگی یک تاجر موفق محسوب می شود و همچنان در این صنعت فعال است و در فعالیت های آینده دار سرمایه گذاری می کند.

اقدامات حائز اهمیت راتان تاتا

راتان به عنوان رئیس گروه تاتا توانست به اعتبار و وجهه بین المللی شرکت تاتا دست یابد. موفقیت مالی حیرت انگیز این شرکت، موجب شد گروه تاتا به بورس اوراق بهادار نیویورک وارد شود و تحت نظارت او این مجموعه با خرید شرکت های زیادی از جمله تتلی، جگوار لندرور و کوروس به یک برند جهانی تبدیل شد.

راتان تاتا کارآفرین و مدیر گروه تاتا

راتان تاتا در طراحی و ساخت اتومبیل های تاتا نانو و تاتا ایندیکا نقش اساسی داشت. او همچنین اهمیت بسیار زیادی برای امور بشر دوستانه قائل است و خیرخواه برجسته ای است. به طوری که بیش از ۵۰٪ از سهام خود در مجموعه تاتا را در امور خیرخواهانه سرمایه گذاری کرده است. یکی از اهداف اصلی زندگی او بالا بردن کیفیت زندگی مردم هند همراه با رشد انسانی است.
جوایز و دستاوردها
در سال ۲۰۰۰ ، پادما بوشن، سومین افتخار عالی غیر نظامی توسط دولت هند به راتان تاتا اعطا شد. در سال ۲۰۰۴، او مدال جمهوری شرقی اروگوئه را از دولت اروگوئه دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۵، موسسه بین المللی B’nai B’rith به او جایزه موفقیت برجسته بین المللی را اعطا کرد. در سال ۲۰۰۷ راتان تاتا موفق به اخذ فلوشیپ افتخاری دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن شد.
در سال ۲۰۰۸ نیز پادما ویبوسان دومین افتخار عالی غیر نظامی توسط دولت هند به راتان اعطا گردید. در سال ۲۰۰۹، دولت ایتالیا جایزه افسر بزرگ، نشان افتخار جمهوری ایتالیا را به راتان تاتا اعطا کرد. در سال ۲۰۰۹ به پاس فعالیت های او‌ در صنعت به او نشان افتخاری فرمانده شوالیه امپراتوری بریتانیا اعطا شد.
در سال ۲۰۱۰، او جایزه کسب و کار برای صلح اسلو را که توسط بنیاد کسب و کار برای صلح اعطا می شود، برنده شد.
در سال ۲۰۱۴، راتان تاتا موفق به اخذ نشان شوالیه افتخاری بزرگ امپراتوری بریتانیا شد.

زندگی شخصی و میراث راتان تاتا

مدرک تحصیلی راتن تاتا لیسانس است. راتان به خاطر سبک زندگی خود که اجازه نمی دهد اطلاعات زیادی درباره زندگی شخصی خود منتشر شود، مشهور است. او در یک خانه ساده در بمبئی اقامت دارد و با ماشین خود که یک تاتا سدان است رانندگی می کند.

دارایی خالص او ۱ میلیارد دلار برآورد شده است. بخش عمده دارایی راتن تاتا به فعالیت او در مجموعه تاتا برمی گردد.