گوردون مور بنیانگذار شرکت اینتل و از پیشروان صنعت فناوری

گوردون مور بنیانگذار شرکت اینتل و از پیشروان صنعت فناوری

گوردون مور که بیشتر به عنوان بنیانگذار شرکت اینتل “Intel” شناخته می شود، در حال حاضر رئیس هیئت مدیره بازنشسته این شرکت است. گوردون مور بنیانگذار شرکت اینتل در حیطه فناوری و سازمان گوردون و بتی مور در زمینه حفاظت محیط زیست است.

مور چهره ای شناخته شده در دنیای فناوری است. او با تلاش های فراوان خود به افتخارات زیادی دست یافته است. مور تحصیلات خود را در رشته شیمی دنبال کرد و همچنین در فیزیک نیز مطالعاتی داشت.

درباره کودکی و او اطلاعات زیادی در دست نیست. با این حال، او به عنوان یک دانشجو علاقه زیادی به کارهای تحقیقاتی داشت و حتی مدرک دکترای خود را از موسسه فناوری کالیفرنیا “Caltech” اخذ کرد.

او هنگامی که توسط ویلیام شاکلی فیزیکدان از میان هشت نفر برای همکاری انتخاب شد، روی نیمه هادی ها مطالعاتی انجام داده بود. او مدتی با شاکلی همکاری کرد، اما نقطه عطف زندگی مور زمانی بود که تصمیم گرفت از او جدا شود و به شرمن فیرچایلد در شرکت فیرچایلد سمی کانداکتر پیوست.

ابتکار گوردون مور برای تاسیس  شرکت اینتل “Intel” و تلاش در زمینه کسب و کار در کنار مهارت های علمی وی، یک نقطه عطف مهم در زندگی این کارآفرین بود. با این حال، حتی قبل از راه اندازی این شرکت، مور به دلیل مشاهدات خود به عنوان «قانون مور» مشهور شد. این سهم مهمی بود که گوردون در دنیای فناوری داشت. جدای از این، مور به پیشرفت های دیگری از طریق فعالیت در شرکت اینتل رسیده است و در راه ارائه اختراعات بیشتر به جهان است.

گوردون مور بنیانگذار شرکت اینتل و از پیشروان صنعت فناوری

بیوگرافی گوردون مور، بنیانگذار شرکت اینتل

دوران کودکی و اوایل زندگی گوردون مور

در ۳ ژانویه ۱۹۲۹، گوردون ارل مور در فرانسیسکو، کالیفرنیا متولد شد. گوردون تحصیلات خود را در دبیرستان سکویا واقع در شهر ردوود به پایان رساند و سپس در دانشگاه ایالتی سن‌خوزه ثبت نام کرد. در نهایت مور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد رشته شیمی در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و در سال ۱۹۵۰، به پایان رساند.

بلافاصله بعد گوردون مور به موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) پیوست و در آنجا دکترای شیمی را با یک استاد فیزیک دنبال کرد.

در طی سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶، گوردون مشغول تحقیقات پسا دکتری بود که در آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز واقع در بالتیمور به تحقیقات خود پرداخت. در سال ۱۹۵۴ دکترای خود را از موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) کسب کرد.

حرفه گوردون مور

او با ویلیام شاکلی فیزیکدان همکاری کرد و با او در آزمایشگاه نیمه هادی شاکلی که بخشی از شرکت “Beckman Instruments” بود همکاری کرد. با این حال در سال ۱۹۵۷، گروهی متشکل از هشت نفر که توسط شاکلی به آزمایشگاه منتقل شدند، از آزمایشگاه جدا شدند و مور یکی از آنها بود. این گروه متشکل از هشت فارغ التحصیل با استعداد دوره دکتری به نام «هشت خائن» شناخته شدند. این هشت خائن توسط مخترع و کارآفرین آمریکایی شرمن فیرچایلد حمایت شدند.

شرکت Fairchild Semiconductor به سرپرستی شرمن فیرچایلد تشکیل شد و این هشت نفر در این شرکت مشغول به کار شدند. مور در سال ۱۹۶۵ به عنوان مدیر تحقیق و توسعه  Fairchild Semiconductorمنصوب شد. در همان زمان، مور با مجله الکترونیک مصاحبه کرد و در پاسخ به سوالی در مورد آینده اجزای نیمه هادی، مشاهده ای را انجام داد که به عنوان «قانون مور» مشهور شد.

این مشاهدات در ۱۹ آوریل ۱۹۶۵ در مجله Electronics منتشر شد. در این نسخه از مجله، مور گفت: از زمان اختراع مدار مجتمع هر ساله تعداد ترانزیستورها در هر اینچ مربع در مدارهای مجتمع دو برابر شده است. مور همچنین مشاهده کرد که این روند حداقل تا ده سال آینده به همین روال ادامه خواهد داشت.

با این حال، یک دهه بعد مور در مشاهدات خود تغییراتی ایجاد کرد و اظهار داشت که این روند به جای یک سال هر دو سال یکبار دنبال می شود. این مشاهدات قابل توجه بوده و به طور گسترده به صنعت نیمه هادی کمک کرده است.

گوردون مور بنیانگذار شرکت اینتل و از پیشروان صنعت فناوری

او “NM Electronics” را در کنار شخصیت تجاری رابرت نویس در سال ۱۹۶۸ تاسیس کرد. این شرکت بعداً به “Intel Corporation” مشهور تبدیل شد. مور قبل از اینکه به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت اینتل در سال ۱۹۷۵ معرفی شود، سمت معاون اجرایی را بر عهده داشت.

از آوریل ۱۹۷۹، این دانشمند با استعداد به عنوان مدیر ارشد اجرایی شرکت خدمت کرد و تا سال ۱۹۸۷ این سمت را در اختیار داشت. گوردون مور همچنین در همان زمان ریاست اجرایی شرکت را بر عهده داشت و همچنین عضو هیئت مدیره موسسه فناوری “Caltech” بود.

مور از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ به عنوان عضو هیئت مشاوره بازرگانی با شرکت بیوتکنولوژی “Gilead Sciences” شروع به همکاری کرد. مور سپس به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره شرکت منصوب شد. در سال ۱۹۹۳، مور به عنوان رئیس هیئت امنای موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) انتخاب شد. در حال حاضر، او معتمد موسسه فناوری کالیفرنیا است.

گوردون مور تا سال ۱۹۹۷ به ریاست مدیران اجرایی شرکت اینتل  ادامه داد و پس از آن به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت منصوب شد. در سال ۲۰۰۰، مور و همسرش بتی بنیانگذار سازمانی به نام «بنیاد گوردون و بتی مور» بودند. این سازمان عمدتا بر حفظ محیط زیست تمرکز دارد. این شخصیت برجسته همچنین چند سال با سازمان غیردولتی موسوم به Conservation International همکاری کرد.

فعالیت های تاثیرگذار گوردون مور

او یکی از بنیانگذاران غول فناوری، شرکت اینتل Intel Corporation است و در پیشرفت های مختلف فناوری منصوب به این شرکت از بدو تاسیس تاکنون، نقش مهمی داشته است. با این حال، یکی از مهمترین فعالیت های گوردون مور در دنیای فناوری مشاهدات او است که به عنوان قانون مور معروف است. قانونی که تأثیر خارق العاده ای در کوچک سازی صنعت نیمه هادی دارد. این قانون پیش بینی می کند که در یک مدار مجتمع، هر دو سال تعداد اجزای الکترونیکی به دو برابر افزایش می یابد.

Gordon Moore

جوایز و دستاوردها

در سال ۱۹۷۶، مور به عضویت آکادمی ملی مهندسی درآمد. رئیس جمهور جورج دبلیو بوش با مدال ملی فناوری و نوآوری در سال ۱۹۹۰ مور را مفتخر کرد. او در سال ۱۹۹۸ به عنوان عضو موزه تاریخ کامپیوتر معرفی شد. به دلیل کمک ها و پیشرفت های استثنایی خود در زمینه شیمی و علوم، گوردون مور در سال ۲۰۰۱ با مدال طلای Othmer مفتخر شد.

در سال ۲۰۰۲، به او مدال آزادی ریاست جمهوری اعطا شد و در همان سال، جایزه Bower را برای رهبری کسب و کار دریافت کرد.سال بعد، گوردون مور عضو “انجمن آمریکایی پیشرفت علم” شد. در سال ۲۰۰۸، مور نشان افتخار IEEE را دریافت کرد و دو سال بعد به دلیل کارهای برجسته خود در زمینه ارتباطات از راه دور، جایزه “Future Dan David Prize” را دریافت کرد.

زندگی شخصی و میراث

مور در ۹ سپتامبر ۱۹۵۰، با بتی ویتاکر ازدواج کرد و این دو فرزندانی به نام های استیو مور و کنت مور دارند. مور در بسیاری از فعالیت های خیرخواهانه نقش موثری داشته و کمک های قابل توجهی به بسیاری از سازمان ها مانند موسسه فناوری کالیفرنیا و دانشگاه کالیفرنیا کرده است. دومین تلسکوپ نوری بزرگ جهان به نام تلسکوپ سی متری با کمک مالی این دانشمند برجسته ساخته شد.

گوردون مور در پروژه های حفاظت از محیط زیست مشارکت داشته و در سال ۲۰۰۲ توسط شاهزاده برنهارد هلند به جهت کمک به حفاظت از محیط زیست به او نشان صندوقچه طلایی اعطا شد. او در این افتخار با کلود گاسکون، معاون ارشد سازمان غیر دولتی حفاظت بین المللی او، سهیم بود. بسیاری از موسسات مانند انجمن الکتروشیمیایی و انجمن صنایع شیمیایی جوایز و مدال هایی را به نام این دانشمند مشهور اهدا کرده اند. همچنین پلتفرم ژنوم شخصی از یون تورنت توالی ژنوم مور را تعیین کرد که اولین ژنوم انسانی بود که در این سیستم عامل توالی یابی شد.

ارزش خالص دارایی

طبق گفته فوربز دارایی خالص این کارآفرین مشهور از ژوئن ۲۰۱۵ ۶.۸ میلیارد دلار تخمین زده شد.

ایوان اشپیگل مدیر جوان شرکت اسنپ چت

ایوان اشپیگل مدیر جوان شرکت اسنپ چت

ایوان اشپیگل یک کارآفرین آمریکایی در زمینه اینترنت است. او بنیانگذار اسنپ چت، یک پیام رسان تصویری و برنامه تلفن همراه چندرسانه ای است. او همچنین به عنوان مدیر عامل شرکت اسنپ چت فعالیت می کند.

ایوان در خانواده ثروتمندی در لس آنجلس کالیفرنیا متولد شد. ایوان کودکی بی نظیری داشت و ۲۵۰ دلار به عنوان پول توجیبی هفتگی دریافت میکرد. از کودکی به دنیای فناوری علاقه مند شد. او در دوران دبیرستان شیطنت بسیاری داشت.

ایوان اشپیگل پس از تحصیل در مدرسه هنر و علوم Crossroads در سانتا مونیکا، در دانشگاه معتبر استنفورد پذیرفته شد. در استنفورد بود که با همکلاسی های خود بابی مورفی و رگی براون ملاقات کرد، دوستانی که بعدا با آنها اسنپ چت را تشکیل داد. اشپیگل در دانشگاه، گرایش طراحی محصول می خواند.

نمونه اولیه اسنپ چت توسط او و رگی براون به عنوان پروژه یکی از درس ها آغاز شد. به تدریج او علاقه مند به تولید نمونه اولیه شد و به همین دلیل قبل از اتمام تحصیلات خود در دانشگاه استنفورد قید تحصیل را زد و به دنبال اهداف خود رفت. ایوان همراه براون و مورفی این برنامه موبایل را در سال ۲۰۱۱ راه اندازی کرد. این برنامه طی سال ها رشد خارق العاده ای داشت و از ایوان اشپیگل یک کارآفرین و میلیاردر جوان ساخت.

سرانجام براون از این پروژه دور شد. اشپیگل به عنوان یک مدیر بسیار سخت گیر مشهور است. بسیاری از کارمندان ایوان به سختی به مدت یک سال در شرکت او دوام می آورند. اما امتناع ایوان اشپیگل از رضایت دادن به چیزی که کامل نیست و در نتیجه کمال گرایی او، همان چیزی است که به موفقیت چشمگیر شرکت وی کمک می کند.

ایوان اشپیگل مدیر جوان شرکت اسنپ چت

دوران کودکی و اوایل زندگی ایوان اشپیگل

ایوان توماس اشپیگل در ۴ ژوئن سال ۱۹۹۰ در لس آنجلس، کالیفرنیا متولد شد. پدر و مادرش ملیسا آن توماس و جان دبلیو اشپیگل هر دو وکیل هستند. خانواده وی بسیار مرفه بودند و در دوران نوجوانی تنها ۲۵۰ دلار کمک هزینه هفتگی به او می دادند. والدین ایوان سرانجام از یکدیگر طلاق گرفتند. ایوان در نوجوانی از پدرش خواست که برای او BMW جدید بخرد. اما پدرش قبول نکرد و او در نهایت نزد مادرش رفت تا از او اجاره بگیرد. مادر ایوان ماشین ۷۵۰۰۰ دلاری را به او اجاره داد.

زندگی مرفه ایوان در دوران جوانی موجب شده است تا به جواب نه برای درخواست های خود راضی نشود. وی در مدرسه هنر و علوم Crossroads در سانتا مونیکا تحصیل کرد. اشپیگل در حالی که هنوز دوره دبیرستان خود را تمام نکرده بود در کلاس های طراحی در کالج هنر و طراحی اوتیس ثبت نام کرد. او همچنین در کلاس های کالج طراحی مرکز هنر در پاسادنا شرکت کرد.

او در دوران دانشجویی آزمایشاتی را با فتوشاپ انجام می داد و دوره کارآموزی بدون مزد فروش در Red Bull را گذراند. پس از اتمام دوره دبیرستان در یک رشته طراحی محصول دانشگاه معتبر استنفورد قبول شد و تحصیلات کارشناسی خود را آغاز کرد. او همچنین در اتحادیه kappa sigma پذیرفته شد. او با یکی از همکلاسی های خود در دانشگاه به نام بابی مورفی آشنا شد که ایوان اشپیگل را برای کار طراحی یک شبکه اجتماعی آنلاین، با الهام از Google Circles استخدام کرد. اما سرمایه گذاری آنها ناموفق بود.

حرفه تخصصی ایوان اشپیگل

این دو جوان تسلیم نشدند و به توسعه اولین پروژه خود ادامه دادند: Future Freshman، یک نرم افزار آنلاین با هدف کمک به مدیریت پذیرش دانشگاه توسط مشاوران، والدین و دانش آموزان دبیرستان بود. این پروژه به خوبی آغاز شد اما نتوانست رشد مداومی را حفظ کند و خیلی زود پایان یافت.

در این زمان ایوان اشپیگل و مورفی با یکی دیگر از همکلاسی های خود به نام رگی براون دیدار کردند. همکاری بین این سه شروع شد و به نظر می رسید که موفق خواهند شد. ایده ایجاد یک برنامه تصاویر ناپایدار توسط براون مطرح شد و ایوان تصمیم گرفت نمونه اولیه خود را بر اساس این ایده به عنوان پروژه ای برای یکی از کلاس های خود شروع کند. خیلی زود مورفی نیز درگیر ماجرا شد و سه جوان شروع به ساخت نمونه اولیه کردند.

ایوان اشپیگل مدیر جوان شرکت اسنپ چت

این مفهوم برای اولین بار توسط این سه نفر با نام “Picaboo” مطرح شد. در ابتدا همکلاسی های ایوان اشپیگل پروژه نهایی او را مسخره کردند. زیرا فکر می کردند ایده عکس های ناپایدار شدنی نیست. این برنامه با نام Snapchat در سپتامبر ۲۰۱۱ دوباره راه اندازی شد. اسنپ چت در مدت کوتاهی به یک پیام رسان تصویری و یک برنامه موبایل چندرسانه ای تبدیل شد. آنها اوایل کار خود را بر جنبه های کاربردی و فنی برنامه متمرکز کردند.

در ماه می ۲۰۱۲، ۲۵ تصویر در هر ثانیه در اسنپ چت ارسال می شد و تا ماه نوامبر، کاربران بیش از یک میلیارد عکس در برنامه اسنپ چت ios به اشتراک گذاشتند. (۲۰ میلیون عکس هر روز به اشتراک گذاشته می شد). براون در این زمان از گروه خارج شد.

عناصر جدیدتری مانند ویژگی “My Story” و فیلتر های عکاسی بیشتر و بازی های درون شبکه ای و توانایی برقراری ارتباط از طریق چت ویدیویی به این برنامه افزوده و باعث محبوبیت این برنامه در سراسر جهان شد. این شرکت در طی سال های اخیر با سرعت خارق العاده ای رشد کرد. به طوری که در سال ۲۰۱۶، ویدیو های اسنپ چت روزانه ۱۰ میلیارد بازدید دریافت کردند. تا آوریل ۲۰۱۶، اسنپ چت بهترین برنامه موبایل در ۲۸ کشور مختلف محسوب می شد.

فعالیت عمده ایوان اشپیگل

مهم ترین فعالیت ایوان راه اندازی و توسعه این برنامه، یک پیام رسان تصویری و یک برنامه تلفن همراه چندرسانه ای است. این برنامه که خدمات اشتراک گذاری عکس و شبکه های اجتماعی را ارائه می دهد، در حال حاضر توسط میلیون ها نفر در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد.

جوایز و دستاوردهای ایوان اشپیگل

در سال ۲۰۱۳، اشپیگل جایزه بهترین نرم افزار موبایل Crunchies را برد. همچنین در سال ۲۰۱۵، ایوان برای قدردانی از نقش پیشگام خود در توسعه اقتصاد منطقه لس آنجلس و ایجاد مشاغل پردرآمد برای ساکنان آن منطقه، جایزه Eddy را که توسط شرکت توسعه اقتصادی شهر لس آنجلس (LAEDC) اعطا می شود را دریافت کرد.

ایوان اشپیگل مدیر جوان شرکت اسنپ چت

زندگی شخصی و دارایی اشپیگل

شایعاتی در مورد دیدار ایوان با خواننده زن تیلور سوئیفت در گذشته وجود دارد. او در سال ۲۰۱۵ با مدلی به نام میراندا کر، رابطه برقرار کرد. آنها یکدیگر را اولین بار در سال ۲۰۱۴ در شام برند لویی ویتون در نیویورک ملاقات کردند. موفقیت سرنوشت ساز اشپیگل با اسنپ چت او را قادر ساخت تا با میراندا کر ابر سوپر مدل استرالیایی ازدواج کند.

آنها در سال ۲۰۱۶ خانه ای در محله لس آنجلس، برنتوود خریداری کردند و در می ۲۰۱۷ در آن ازدواج کردند. کر یکی از هواداران مشتاق شرکت همسرش است، او از Bitmojis متعلق به Snapchat برای تزیین خبر نامزدی خود در اینستاگرام استفاده کرد و بعداً از فیس بوک به دلیل «سرقت تمام ایده های شریک زندگی خود» انتقاد کرد. در نوامبر ۲۰۱۷، کر اعلام کرد که او و اشپیگل در انتظار اولین فرزندشان هستند.

رد پیشنهاد خرید زاکربرگ

گزارش شده است که در پاییز سال ۲۰۱۳، مدیر عامل فیس بوک، مارک زاکربرگ، پیشنهاد خرید اسنپ چت را به قیمت ۳ بیلیون دلار داده است. بیشتر کارشناسان در آن زمان شرکت را با ارزش قابل توجهی پایین تر قیمت گذاری کردند و علی رغم تلاش آنها برای به دست آوردن حدود ۷۵۰ میلیون دلار از این معامله، بنیانگذاران آن پیشنهاد را رد کردند.

ارزش خالص دارایی ایوان اشپیگل

دارایی خالص اشپیگل در سال ۲۰۱۸ به ارزش ۱۸/۳ میلیارد دلار توسط فوربز، بر اساس مالکیت ۱۸ درصدی وی در شرکتی که وی تاسیس کرده، تخمین زده شد.

رندی زاکربرگ بنیانگذار رسانه زاکربرگ و کارآفرین آمریکایی

رندی زاکربرگ بنیانگذار رسانه زاکربرگ و کارآفرین آمریکایی

رندی زاکربرگ یک کارآفرین زن آمریکایی و بنیانگذار و مدیر عامل شرکت رسانه زاکربرگ است. او پیش از این به عنوان مدیر توسعه بازار و سخنگوی شرکت فیس‌بوک فعالیت می کرد. رندی خواهر بزرگ بنیانگذار فیس‌بوک، مارک زاکربرگ، است و خودش به تنهایی به عنوان کارآفرین فعالیت می کند.

به غیر از رسانه زاکربرگ، رندی سردبیر وب سایت رادیویی Dot Complicated است و کنفرانس هایی را برای «ابتکار جهانی کلینتون»، «شرکت سیرک دوسولی»، «براوو»، و «بیچ‌‌مینت» تهیه کرده است. او در برنامه رادیویی خود با افراد مشهور حوزه فناوری و تکنولوژی در مورد این صنعت صحبت می کند. رندی زاکربرگ با وجود اینکه دو فرزند دارد، به خوبی از پس اداره حرفه کاری و زندگی خانوادگی خود برآمده است.

رندی علاوه بر اینکه الهام بخش بسیاری از زنان شاغل است، نویسنده شناخته شده کتاب Dot Complicated است. همچنین صداگذاری چند شخصیت انیمیشنی نیز با صدای او انجام شده است. وی علیه ناشناس بودن کاربران فیس بوک و ضرورت محافظت از کاربران اینترنت در برابر حملات هکرها در فضای مجازی صحبت کرده است.

او چندین بار از کاربران فیس بوک خواسته است که شخصاً با یکدیگر تعامل داشته باشند و زندگی خود را محدود به فناوری و زندگی سیمی نکنند. تلاش های حرفه ای رندی در درجه اول بر روی فناوری متمرکز است.

بیوگرافی رندی زاکربرگ

دوران کودکی و اوایل زندگی زاکربرگ

رندی جین زاکربرگ در ۲۸ فوریه ۱۹۸۲ در نیویورک در شهرستان وستچستر، از کارن کمپنر و ادوارد زاکربرگ، که یک کسب و کار در حیطه دندانپزشکی را اداره می کرد، متولد شد. آنها چهار خواهر و برادر هستند و رندی بزرگترین فرزند است و سه خواهر و برادر به نام های مارک، آریل و دونا دارد. خانواده زاکربرگ هنوز خانه خانوادگی قدیمی خود در دابز فری، نیویورک دارند.

رندی زاکربرگ بنیانگذار رسانه زاکربرگ و کارآفرین آمریکایی

رندی با اصرار مادرش که روانپزشک بود، روانشناسی را به عنوان رشته تحصیلی اصلی خود انتخاب کرد. او همچنین در کالج به تحصیل زبان عبری و موسیقی پرداخت. رندی زاکربرگ شیفته موسیقی و تئاتر بود و دوست داشت بازیگر برادوی شود. در سال ۲۰۰۳، وی از دانشگاه هاروارد در رشته روانشناسی فارغ التحصیل شد.

زندگی کاری و‌ حرفه اصلی رندی زاکربرگ

قبل از کار در فیس بوک، رندی دو سال با شرکت تبلیغاتی Ogilvy و Mather همکاری کرد. او این شغل را نقطه عطفی در تجربه کاری خود برای ایجاد جایگاهی مستحکم در فیس بوک می داند. در اواخر سال ۲۰۰۴، برادر رندی، مارک از او خواست که در راه اندازی فیس‌بوک به او ملحق شود. به گفته مارک، به خاطر مسافرت برخی پرسنل و کارمندان ناکارآمد، با کمبود نیرو مواجه بودند. رندی نقشی را به عهده گرفت و در سمتی شروع به فعالیت کرد که به جابجایی و کاهش دستمزد نیاز داشت، اما در عوض اختیارات سهام داشت.

رندی زاکربرگ گفته است که در ابتدا فکر می کرد این موقعیت موقتی است و نهایتا ممکن است شش ماه طول بکشد. هنگامی که در سیلیکون ولی و بخشی از جامعه مبتنی بر نوآوری کار می کرد، مجذوب این امکانات شد و ده سال در آنجا ماند. رندی علی رغم اینکه با موفقیت چندین پروژه برجسته بازاریابی در فیس‌بوک را اجرا کرد، احساس کرد که شخصیت پر انرژی او با فرهنگ این شرکت تناسب ندارد. در مقاله ای که وگ ​​منتشر کرد، رندی بیان کرد: «همه چیز هزینه دارد و من فهمیدم فرهنگی که جایی برای احساسات شخصی باقی نمی گذارد، هزینه دارد. اگر عقب نباشید، روی شرکت خود تمرکز کنید و برای موفقیت تلاش کنید، احمق محسوب می شوید.»

رندی مدیر توسعه بازار در شرکت فیس‌بوک بود. در سال ۲۰۱۱، رندی فیس بوک را ترک کرد و به نیویورک بازگشت. در سال ۲۰۱۱، زاکربرگ از سمت خود در فیس‌بوک استعفا داد و شرکت خود را معرفی کرد. او یک سال پس از ترک فیس‌بوک، شرکت تولیدی زاکربرگ مدیا را ایجاد کرد، جایی که در حال حاضر نظارت بر دو برنامه تلویزیونی و تعدادی از پروژه های بازاریابی را بر عهده دارد.

در سال ۲۰۰۸، در زمان انتخابات ریاست جمهوری، رندی زاکربرگ خبرنگار و سازمان دهنده بحث های مقدماتی ریاست جمهوری حزب دموکرات و حزب جمهوری خواه ایالات متحده در شبکه خبری ای بی سی نیوز و فیسبوک بود. رندی همچنین با شورای جهانی کارآفرینان سازمان ملل متحد همکاری کرده است. مدتی بعد زاکربرگ به عضویت کمیسیون نوآوری هیئت دولت در رادیو و تلویزیون ایالات متحده منصوب شد.

رندی زاکربرگ بنیانگذار رسانه زاکربرگ و کارآفرین آمریکایی

علاوه بر این، رندی زاکربرگ نویسنده موفقی نیز است. او نویسنده دو کتاب Spark Your Career in Advertising و Dot Complicated است. او دو کتاب Dot Complicated (یک کتاب غیر داستانی بزرگسالان که به تاثیر رسانه های اجتماعی بر زندگی ما می پردازد) و Dot (یک کتاب تصویری برای کودکان با هارپر کالینز) منتشر کرده است. او برای کتاب غیر داستانی و کودکانه خود عنوان نویسنده پرفروش نیویورک تایمز را دریافت کرد.

رندی در برنامه مالی فوربز درباره فاکس، که از شبکه فاکس نیوز پخش می شد، یکی از اعضای میزگرد بود. او اخیراً صداپیشگی شخصیتی به نام خانم رندی را در کارتونی که از کتاب تصویری او اقتباس شده، انجام داده است. رندی علیرغم ارتباط نزدیکش با تأثیرگذارترین سایت رسانه ای جهان، در موارد مختلف در مورد مضر بودن فناوری صحبت کرده است.

فعالیت های عمده رندی زاکربرگ

او چندین سال به عنوان مدیر توسعه بازار در یکی از بزرگترین شرکت های رسانه اجتماعی یعنی فیس‌بوک فعالیت کرد. در سال ۲۰۰۸ در جریان انتخابات ریاست جمهوری، رندی زاکربرگ به عنوان خبرنگار فعالیت می کرد و همچنین مناظره های ریاست جمهوری را سازمان می داد. او همچنین بخشی از پوشش تلویزیونی ۷ ساعته برای انتخابات بود.

او یک کتاب تصویری با عنوان «نقطه» برای رنج‌ سنی کودکان نوشت. هدف اصلی او از نوشتن این کتاب، توانمند سازی دختران بود. رندی با معرفی یک دختر باهوش در زمینه تکنولوژی و فناوری به عنوان شخصیت اصلی داستان خود، قصد داشت دختران را ترغیب به فعالیت در زمینه فناوری کند و شمار بیشتری از دختران وارد دنیای فنی شوند.  او اغلب در مورد رشد زنان در زمینه فناوری صحبت می کند.

رندی زاکربرگ به فعالیت های خیرخواهانه نیز علاقه بسیاری دارد. او در جریان مصاحبه خود با شرکت کلاریتی، تمام عواید حاصل از این گفتگو را به موسسات خیریه مورد علاقه خود اهدا کرد.

رندی زاکربرگ بنیانگذار رسانه زاکربرگ و کارآفرین آمریکایی

او صریحاً در مورد لزوم به کارگیری افرادی با مهارت های متنوع صحبت کرده است. رندی عقیده دارد به جای کارمندانی که تنها یک مهارت دارند باید از افرادی با چندین مهارت بهره برد. رندی زاکربرگ عقیده دارد فناوری بسیار سریعتر از مهارت افراد در حال رشد است. رندی علیه ناشناس ماندن کاربران فیس‌بوک و همچنین آزار و اذیت اینترنتی که کودکان و بزرگسالان را هدف قرار داده صحبت کرده است.

جوایز و دستاوردهای رندی زاکربرگ

در سال ۲۰۱۰، رندی در لیست «۵۰ نقش قدرتمند دنیای دیجیتال» هالیوود ریپورتر معرفی شد. وی انتخابات میان دوره ای کنگره در سال ۲۰۱۰ را در فیس‌بوک پوشش داد و این فیس‌بوک را به عنوان بستری برای انواع فعالیت ها سیاسی تا بازاریابی تبدیل کرد.

زندگی شخصی رندی زاکربرگ

رندی در سال ۲۰۰۸، با برنت تورتسکی ازدواج کرد. او در حال حاضر در شهر نیویورک زندگی می کند. در اول ماه می سال ۲۰۱۱، این زوج اولین فرزندشان، یک پسر به نام اشر تورتسکی را به دنیا آوردند. آنها در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴ صاحب فرزند پسر دیگری شدند.

رندی زاکربرگ اغلب در مورد لزوم فاصله گرفتن از رسانه های اجتماعی و فناوری صحبت می کند. وی همچنین بر اهمیت شروع کار حرفه ای در یک فضای مناسب و بدون استرس تأکید می کند. رندی در مصاحبه ای اظهار داشت که شبکه های اجتماعی برای نزدیک کردن ما به افرادی که دوستشان داریم ساخته شده اند نه اینکه بین ما قرار بگیرند.

ارزش خالص دارایی

از سال ۲۰۱۷ ارزش خالص دارایی رندی زاکربرگ را حدود ۱۰۰ میلیون دلار تخمین زدند.

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی 23andMe

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی ۲۳andMe

آن وجیکی (Anne Wojcicki) کارآفرین مشهور آمریکایی و مدیرعامل و بنیانگذار شرکت “۲۳andMe” است که در زمینه آزمایشات ژنتیکی فعالیت دارد. او از پیشگامان به دست آوردن نقشه ژنوم انسان عادی برای تشخیص بیماری و همچنین درمان پزشکی است. آنِ وجیکی مدافع برابری حقوق زنان و یک کارآفرین موفق است.

کیت آزمایش ژنوم شخصی مبتنی بر بزاق او، نوآوری بود که به عنوان اختراع سال توسط مجله تایمز در سال ۲۰۰۸ معرفی شد. او دید روشنی از هدف خود داشت و توسط مجله کسب و کار آمریکایی، “Fast Company” در نسخه اکتبر آن در سال ۲۰۱۳ جسور ترین مدیر عامل نامگذاری شد.

پدر و مادر آنه اساتید مشهوری بودند. او همسر سابق سرگئی برین، بنیانگذار شرکت گوگل است. او و همسرش در دوره ای یکی از تاثیرگذارترین زوج ها در سیلیکون بودند. با این حال، ازدواج آنها با دو فرزند از هم پاشید و هر دو به سراغ فرد دیگری رفتند. رابطه آن وجیکی و الکس رودریگز توجه بسیاری را در شبکه های اجتماعی جلب کرد؛ زیرا آنها از دو حرفه کاملا متفاوت بودند. با این حال این رابطه موجب نشد او به حاشیه برود و وجیکی را از هدفی که در زندگی داشت منصرف نکرد.

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی ۲۳andMe

دوران کودکی و اوایل زندگی

آن وجیکی در ۲۸ ژانویه ۱۹۷۳ در شهر سن ماتئو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا متولد شد. مادرش یهودی بود. پدرش اصالت لهستانی داشت. او دو خواهر به نام های سوزان و جانت دارد. سوزان مدیرعامل یوتیوب است و جانت یک انسان شناس و اپیدمیولوژیست برجسته در دانشگاه کالیفرنیا است. پدر و مادر او هر دو متخصصان حوزه آموزش و اساتید دانشکده بودند.

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی 23andMe

وجیکی با خواهرانش در دانشگاه استنفورد تحصیل کرد. جایی که پدرش استاد فیزیک بود. مادر او روزنامه نگار و عضو هیئت مدیره شرکت غیر دولتی “Creative Commons” بود. او علاقه زیادی به ورزش داشت و اسکیت و هاکی روی یخ را در سنین پایین فرا گرفت. او به همراه خواهرانش برای تحصیل به دبیرستان گان در پالو آلتو، کالیفرنیا رفت. مدیران مدرسه استعداد او را در زمینه نویسندگی تشخیص دادند و به موجب آن، او سردبیر مجله مدرسه “اوراکل” شد. او عاشق نوشتن در مورد ورزش بود و برای فعالیت  های خود در این زمینه موفق به اخذ بورسیه از دبیرستان شد.

آن وجیکی برای ادامه تحصیل در رشته زیست شناسی به دانشگاه ییل رفت. علاقه او به ورزش در دوران دانشگاه همچنان ادامه داشت. وجیکی در رقابت های اسکیت روی یخ شرکت کرد و در جوانی در تیم هاکی روی یخ بانوان دانشگاه بازی کرد. وجیکی در سال ۱۹۹۶ کارشناسی خود را در رشته زیست شناسی دریافت کرد و در ادامه در زمینه زیست شناسی مولکولی در انستیتوی ملی بهداشت و همچنین دانشگاه سن دیگو کالیفرنیا تحقیقات خود را آغاز کرد.

وجیکی از سال های نوجوانی به برابری جنسیتی و حقوق برابر زنان و مردان اعتقاد داشت و فعالیت خود را برای تحقق بخشیدن به این رویا در کار، و خارج از کار متمرکز کرده بود. مادر او تاثیرگذارترین فرد در زندگی او بوده است. اعتماد به نفس وجیکی و تلاش برای برابری حقوق زن و مرد در زندگی ناشی از رفتار و نحوه تربیت مادرش است.

فعالیت حرفه ای

آن وجیکی کار خود را به عنوان یک تحلیلگر سرمایه گذاری مراقبت های بهداشتی با ‘Passport Capital’، یک شرکت سرمایه گذاری مستقر در سانفرانسیسکو آغاز کرد، که به مدت ده سال در این شرکت کار کرد. در این دوره او بر موسسات بیوتکنولوژی متمرکز شد؛ زیرا به چشم اندازهای بیوتکنولوژی آنها علاقه داشت. با این حال، او فرهنگ کار و نگرانی آن در مورد مراقبت های بهداشتی در بازارهای مالی وال استریت را دوست نداشت و تصمیم به ترک کار در سال ۲۰۰۰ گرفت. در ابتدا، او تصور می کرد برای انجام کارهای پزشکی در MCAT حاضر می شود. با این حال علاقه او به بیوتکنولوژی غالب شد و در نهایت در این زمینه تحقیقات خود را آغاز کرد. او با لیندا آوی، که یک زیست شناس بود، همکاری کرد و در سال ۲۰۰۶ شرکت خصوصی آزمایشات ژنتیکی و بیوتکنولوژی “۲۳andMe” را تاسیس کرد. این شرکت به نام ۲۳ جفت کروموزوم در یک سلول عادی انسانی است که اساس تحقیقات آنها بود.

شرکت آنها در کالیفرنیا راه اندازی شد تا در زمینه ژنومیک شخصی، بیوتکنولوژی و آزمایش ژنتیک فعالیت کند. این کار با هدایت آن وجیکی که مسئولیت مدیریت شرکت را بر عهده گرفته بود شروع خوبی داشت. کیت تست ژنوم شخصی آنها، با استفاده از ژنوم شخصی مبتنی بر بزاق، به عنوان اختراع سال توسط مجله تایمز در سال ۲۰۰۸ معرفی شد.

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی 23andMe

به علاوه، مجله کسب و کار آمریکایی، “Fast Company” از آن وجیکی به عنوان “جسورترین مدیر عامل”  سال  نام برد. امروز، “۲۳andMe” یکی از جامع ترین پایگاه های اطلاعات شخصی ژنتیکی جهان را ایجاد کرده است تا کاربران خود را قادر سازد مراقبت های بهداشتی خود را با شعار «داده های خود را داشته باشید» به عهده بگیرند.

وب سایت شرکت ۲۳andMe.com اطلاعات زیادی برای مشتریان و همچنین افرادی که تحقیق می کنند، دارد. این شرکت یک سرویس جداگانه اجدادی ۹۹ دلاری راه اندازی کرده است برای هر کسی که علاقه مند است با دادن نمونه ای از بزاق، نسب ژنتیکی خود را ردیابی کند. آن وجیکی قصد داشت مشتریان خود را با پوشش انواع قوم ها در جهان گسترش دهد. با این حال، این پروژه به دلیل کمبود داده های ژنتیکی جمعیت متنوع جهان مورد انتقاد قرار گرفت. پس از آن، وجیکی برنامه های مختلفی را برای ساخت پایگاه داده خود شامل حداکثر گروه های قومی، از جمله نژادهای رنگی آغاز کرد.

آن وجیکی همیشه تصور می کرد که دانشمندان همچون سایر افراد مشهور حق خود را نمی گیرند و جایزه ویژه ای دریافت نمی کنند. او قصد داشت کمی جذابیت به دنیای دانشمندان اضافه کند و به همین دلیل برای خوشامدگویی به دانشمندان برجسته و تقدیر از زحمات آنها، «جوایز دستیابی به موفقیت» را در آمریکا تاسیس کرد.

فعالیت های عمده

آن وجیکی با تحقیقات خود در بیوتکنولوژی مشهور شد و بنیانگذار استارتاپ “۲۳andMe” بود. مجله تایمز در سال ۲۰۰۸ کیت آزمایش ژنوم شخصی مبتنی بر بزاق وی را به عنوان اختراع سال معرفی کرد.

آن وجیکی کارآفرین و موسس شرکت آزمایش ژنتیکی 23andMe

جوایز و دستاوردها

آن وجیکی برای نهمین جایزه سالانه Crunches در سال ۲۰۱۶ به عنوان کارآفرین سال نامزد شد. او توسط مجله کسب و کار آمریکایی، “Fast Company” به عنوان جسورترین مدیر عامل در نسخه اکتبر سال ۲۰۱۳ آن معرفی شد.

زندگی شخصی و میراث

آن وجیکی با سرگئی برین، بنیانگذار شرکت گوگل، در خانه خواهرش که او نیز با این شرکت همکاری می کرد، آشنا شد. او در ماه می سال ۲۰۰۷ در مراسمی خصوصی با حضور ۶۰ مهمان با سرگئی ازدواج کرد. آنها با هم به یکی از بانفوذترین زوج های سیلیکون ولی تبدیل شدند. آنها یک پسر به نام بجی ووجین و یک دختر به نام کلوئی ووجین دارند.

آن و همسرش در سال ۲۰۱۳ زندگی جداگانه ای را شروع کردند، همچنین شایعاتی در مورد نزدیک شدن سرگی به مدیر بازاریابی گوگل، آماندا روزنبرگ، گسترش یافته بود. سرانجام، آنها در سال ۲۰۱۵ طلاق گرفتند و راه خود را جدا کردند.

آن وجیکی پس از آن با الکس رودریگز رابطه ای را آغاز کرد. ستاره بیس رابطه هایی با مدونا، کیت هادسون، کامرون دیاز و مواردی مشابه داشت. این رابطه وجیکی را به کانون توجهات شبکه های اجتماعی تبدیل کرد زیرا او با روابط قبلی رودریگز کاملا متفاوت بود. با این حال، آن وجیکی ادعا کرد که خودش را در شبکه های اجتماعی دنبال نمی کند و تحت تأثیر گفته های مردم در مورد رابطه اش قرار نمی گیرد. رابطه آنها حدود یک سال به طول انجامید.

آن وجیکی علاوه بر اینکه مدیرعامل “۲۳andMe” و مادر دو فرزند است، یک سرمایه گذار در زمینه املاک و مستغلات و صاحب کافه ای به نام “Bumble” است. همچنین او یک فرد سحرخیز است که تا اواخر شب در حال فعالیت و تلاش است.

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

جان هارولد جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی-آمریکایی است که شرکت انتشارات جانسون را تأسیس کرد. جان پدرش را در شش سالگی از دست داد، و سپس توسط مادر و ناپدری اش ابتدا در شهر آرکانزاس و سپس در شیکاگو بزرگ شد. او که از همان کودکی مجبور به مبارزه با مشکلات زندگی بود، به خودش قول داد که روزی در زندگی موفق خواهد شد.

او به گفته خود وفادار ماند و “Negro Digest”، یک مجله محبوب آفریقایی-آمریکایی را در سن ۲۴ سالگی و بدون استفاده از هیچ گونه وام بانکی یا سرمایه گذاری راه اندازی کرد. با استفاده از یک تکنیک بازاریابی که قبلاً هیچ کس به آن فکر نکرده بود، درآمد کافی کسب کرد تا بتواند در مدت سه سال دومین انتشارات خود را با عنوان “Ebony” تاسیس کند.

پس از آن، او «جت» را راه اندازی کرد و به آرامی به سمت ایستگاه رادیویی، انتشار کتاب و تهیه کنندگی تلویزیون تغییر مسیر داد. جانسون ضمن ایجاد امپراطوری خود، نسلی از عکاسان، تبلیغ کنندگان، بازاریاب ها و متخصصان تیراژ را از جامعه آفریقایی-آمریکایی تربیت کرد و پتانسیل پنهان خود را به نمایش گذاشت. تا سال ۱۹۸۲، او به اندازه کافی ثروتمند شده بود و به اولین آفریقایی-آمریکایی تبدیل شد که در لیست ۴۰۰ ثروتمند جهان فوربز قرار گرفت.

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

کودکی و سال های ابتدایی زندگی جانسون

جان جانسون در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۸ به عنوان جانی جانسون در شهر آرکانزاس آمریکا متولد شد. پدرش، لروی جانسون، پسر یک برده، در حالی که جانی شش ساله بود، طی حادثه ای در یک کارخانه چوب بری درگذشت. پس از آن، او توسط مادرش گرترود جانسون، که به عنوان آشپز اردوگاه کار می کرد، بزرگ شد. مرگ پدرش جانسون را مجبور کرد که از کودکی شروع به کار کند. او بعداً در مصاحبه ای با جیم هوسکین، نویسنده کتابستارگان سیاه: کارآفرینان آفریقایی-آمریکایی گفت: «من یک کودک کار بودم. قبل از اینکه یاد بگیرم چگونه بازی کنم، کار کردن را یاد گرفتم.»

مادرش علیرغم سختی زندگی، کاملاً از اهمیت تحصیل آگاه بود. بنابراین، او اصرار داشت که جانسون به مدرسه برود. بنابراین او را در یک مدرسه ابتدایی ثبت نام کرد که مخصوص دانش آموزان سیاه پوست بود. در همین حال، در سال ۱۹۲۷، او با جیمز ویلیامز ازدواج کرد.

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

مدرسه ای که جانسون در آن تحصیل میکرد فقط تا کلاس هشتم داشت. از آنجا که در آرکانزاس مدرسه دیگری برای سیاه پوستان وجود نداشت، گرترود تصمیم گرفت به شمال مهاجرت کند جایی که چشم انداز بهتری را برای سیاه پوستان متصور بود. بنابراین، در حالی که جانسون کلاس هشتم خود را برای بار دوم گذراند، مادرش بر کسب درآمد بیشتر تمرکز کرد.

در سال ۱۹۳۳، جان جانسون و مادرش به شیکاگو سفر کردند و از نمایشگاه کسب و کار جهانی که در آنجا برگزار می شود بازدید کردند. ناپدری وی، جیمز ویلیام نیز در شیکاگو به آنها پیوست. متاسفانه، اواسط رکود مالی بزرگ بود. در حالی که جانسون به دبیرستان وندل فیلیپس می رفت، مادر و ناپدری اش شروع به جستجوی کار کردند. اما بدون هیچ موفقیتی در نهایت برخلاف میل باطنی خود از بهزیستی درخواست کمک کردند.

نه جانسون و نه مادرش زندگی در شرایط رفاهی را که برای مدت دو سال اعطا شده بود، دوست نداشتند. در عین حال جانسون از وندل فیلیپس به دبیرستان DuSable نقل مکان کرد. در هر دو این مدارس، او در گروه سیاه پوستان طبقه متوسط ​​تحصیل کرد. او نه تنها به خاطر لباس های فرسوده، بلکه برای کشورش نیز مورد تحقیر قرار گرفت. جانسون به علت تمسخر هایی که باید تحمل می کرد، تصمیم گرفت تا خودش را تثبیت کند. بنابراین شروع به مطالعه کتاب های خودسازی در شب کرد. تلاش های او هنگامی که به عنوان مدیر کلاس انتخاب شد، نتیجه داد و او را از نظر کیفیت رهبری متمایز کرد.

او همچنین به عنوان سردبیر روزنامه مدرسه و مدیر سالنامه کلاس انتخاب شد. بعداً به باشگاه فرانسوی پیوست و رئیس شورای دانش آموزی شد. همزمان، او شغل خود را در اداره ملی جوانان، یک پروژه جدید تضمین کرد. در سال ۱۹۳۶، جانسون از دانشگاه شیکاگو ۲۰۰ دلار بورس تحصیلی دریافت کرد. با این حال او که نمی دانست چگونه سایر هزینه ها را تامین کند، تصمیم گرفت تحصیل در دانشگاه را رها کند.

اما سرنوشت چیز دیگری می خواست. اندکی پس از مراسم فارغ التحصیلی، جانسون و برخی دیگر از دانش آموزان توسط یک سازمان حقوق مدنی مستقر در نیویورک، به یک شام دعوت شدند. در آنجا از جانسون درخواست شد تا سخنرانی کند. هری اچ پیس، رئیس شرکت بیمه زندگی (SLL)، یکی از دعوت شدگان بود. او چنان تحت تاثیر سخنان جان جانسون قرار گرفت که به او پیشنهاد کار داد تا بتواند از بورس تحصیلی ۲۰۰ دلاری خود استفاده کند و به تحصیل ادامه دهد. جانسون کار نیمه وقت خود را در دفتر کار SLL در اول سپتامبر ۱۹۳۶ آغاز کرد و همزمان تحصیلات خود را در دانشگاه شیکاگو ادامه داد.

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

زندگی حرفه ای جان جانسون

در ابتدا کار جان جانسون خواندن تمام نشریات دوره ای موجود، و انتخاب مقالاتی بود که ممکن است مورد توجه مشتریان SLL که بیشتر متعلق به جامعه آفریقایی-آمریکایی بودند، قرار گیرد. سپس پیس آن مقالات را مرور می کرد و چاپ آنها را در مجله ماهانه شرکت، “گاردین” انجام می داد. به تدریج جانسون با یادگیری فنون کسب و کار بیش از پیش به او نزدیکتر شد. در سال ۱۹۳۹، هنگامی که به سمت سردبیر ماهنامه گاردین ارتقا یافت، تحصیل در دانشگاه را رها کرد تا تمام وقت در SLL کار کند و ترجیح داد در حین کار یاد بگیرد.

هنگام کار به عنوان سردبیر، به ذهن جان جانسون رسید که آفریقایی-آمریکایی ها ممکن است از یک مجله انحصاری لذت ببرند که فقط نیازهای آنها را تامین کند. جان جانسون سپس تصمیم گرفت یک نسخه آفریقایی-آمریکایی از “Readers Digest” ایجاد کند، و به طور موقت آن را “Negro Digest” نامید. اخبار در “Negro Digest” به صورت خلاصه منتشر می شد. جانسون خیلی زود متوجه شد که خوانندگان همچنین می خواهند اخبار را ببینند و بسیاری از آنها دنبال کننده مجله هایی مانند “Life” و “Look” هستند. با توجه به این موارد “Ebony” متولد شد، همسرش به او گفت ابونی نام یک چوب سیاه خوب آفریقایی است.

اولین شماره در نوامبر ۱۹۴۵ منتشر شد. ابونی از همان ابتدا موفق بود و وقتی ۲۵۰۰۰ نسخه در چند ساعت اول به فروش رسید، ۲۵۰۰۰ نسخه دیگر چاپ شد. در ابتدا او مجبور بود بدون تبلیغات پیش برود، اما در سال ۱۹۴۶، تبلیغات را نه تنها از طریق SLL، بلکه از سوی غول های سفید پوست رسانه مانند Armour Foods ، Quaker Oats ، Chesterfield ، Elgin Watch و Zenith گرفت.

در اواخر دهه ۱۹۵۰، جان جانسون از مارتین لوتر کینگ دعوت کرد تا ستونی در Ebony بنویسد و بدین ترتیب از طریق بستری که جانسون فراهم کرد توانست حمایت از جنبش خود را به دست آورد. سپس جان بخش خاصی را برای مقالات مربوط به جنبش استقلال آفریقا در هر شماره ذخیره کرد.

در سال ۱۹۴۹ جان جانسون نام انتشارات Negro Digest را به انتشارات جانسون تغییر داد. پس از آن، او مجلات دیگر، “Tan”، یک نوع مجله با اعتراف واقعی و در سال ۱۹۵۱، خلاصه اخبار هفتگی، «جت» را تاسیس کرد.  او همچنین «ستاره های آفریقایی آمریکایی» و «ابونی جونیور» را تاسیس کرد، که دومی یک مجله اختصاصی برای کودکان است. در سال ۱۹۵۸، او با ایجاد «نمایشگاه مد ابونی» به سمت هدف جدیدی حرکت کرد.

جان جانسون کارآفرین و ناشر آفریقایی تبار

موفقیت آن باعث شد که او خط تولید لوازم آرایشی خود را در سال ۱۹۷۳ راه اندازی کند. در سال ۱۹۷۰، او نام Negro Digest را به دنیای سیاه تغییر داد. پس از آن، او سه ایستگاه رادیویی خریداری کرد، یک شرکت چاپ کتاب و یک شرکت تلویزیونی راه اندازی کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، وی به یکی از ثروتمندترین رهبران کسب و کار جهان تبدیل شده بود.

فعالیت های عمده جانسون

جان جانسون را بیشتر به خاطر تاسیس “Ebony”، مجله ای که از سال ۱۹۴۵ به طور مداوم در حال انتشار است، به یاد می آورند. در ابتدا با هدف به تصویر کشیدن دیدگاه جامعه آفریقایی-آمریکایی، بر موفقیت های افراد آفریقایی-آمریکایی تبار تاکید کرد، اما بعداً شامل سایر موضوعات مهم برای جامعه آفریقایی-آمریکایی شد.

Ebony همچنین مورخان حرفه ای را برای مستند کردن سهم جامعه سیاه پوستان در تاریخ ایالات متحده استخدام کرد. همچنین فرهنگ آفریقایی- آمریکایی را مثبت نشان داد و از مدل های آفریقایی- آمریکایی در تبلیغات خود استفاده کرد. همچنین به پیشرفت آگاهی در جامعه سیاه پوستان نیز کمک کرد.

جوایز و دستاوردهای جان جانسون

در سال ۱۹۵۱، جان جانسون توسط اتاق بازرگانی ایالات متحده به عنوان مرد جوان سال انتخاب شد. او اولین آفریقایی-آ مریکایی بود که چنین افتخاری را دریافت کرد. در سال ۱۹۶۶، به دلیل مشارکت خود در حوزه روابط نژادی، توسط انجمن ملی پیشرفت افراد رنگین پوست، مدال اسپینگارن را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵، جانسون به مناسبت پنجاهمین سالگرد مجله ابونی جایزه ارتباطات را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۹۶ از رئیس جمهور بیل کلینتون نشان آزادی را دریافت کرد.

جان جانسون در ۸ آگوست ۲۰۰۵ بر اثر نارسایی قلبی درگذشت و در گورستان اوک وود در شیکاگو دفن شد. در مراسم تشییع جنازه وی بیش از ۱۰۰۰ نفر از جمله رئیس جمهور آینده ایالات متحده، باراک اوباما، فعال الشارپتون و کارول مسیلی براون، سیاستمدار حضور داشتند.

روپرت مرداک

بیوگرافی روپرت مرداک غول بزرگ صنعت رسانه

روپرت مرداک کارآفرین مشهور استرالیایی است که به دلیل تاسیس «نیوز کورپوریشن» معروف است. مرداک پس از مرگ پدرش، با فعالیت در نشریات کوچک در استرالیا کار خود در زمینه رسانه را شروع کرد. اولین تجربه سرمایه گذاری خارجی او با خرید “The Dominion” روزنامه مستقر در نیوزلند است.

از آن زمان او به تدریج امپراتوری کسب و کار خود را بنا نهاد و در صنعت رسانه به نامی مشهور تبدیل شد. روپرت مرداک افتخار مدیریت نشریاتی از جمله News of the World ،The Sun ، The Daily Telegraph” ، New York Post و HarperCollins را دارد. او همچنین روزنامه جدیدی مانند «استرالیا» را نیز با سرمایه خود راه اندازی کرده است.

مرداک با افزایش مشاغلی در ایالات متحده داشت، شهروند ایالات متحده شود. زمانی که بیش از پیش روزنامه هایی در انگلستان و ایالات متحده را در اختیار داشت، به خرید “فاکس قرن بیستم” اقدام کرد. در حال حاضر بیشتر فعالیت های این نشریات توسط پسر کوچکتر مرداک، جیمز اداره می شود. به گفته فوربز، او یکی از ثروتمندترین و بانفوذترین آمریکایی ها در ایالات متحده و جهان است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد زندگی و آثار روپرت مرداک ادامه این مقاله را دنبال کنید.

روپرت مرداک غول بزرگ صنعت رسانه

کودکی و زندگی اولیه

روپرت مرداک از پدری روزنامه نگار و مادری نیکوکار، الیزابت جوی گرین، در ملبورن، در ۱۱ مارس ۱۹۳۱ متولد شد. او به عنوان یک پسر جوان، تحصیلات خود را در مدرسه “Geelong Grammar” در استرالیا دنبال کرد. در آن سال ها، مرداک به عنوان سردبیر مجلات مختلف مدرسه از جمله “The Corian” ، و “If Revived” فعالیت می کرد. روپرت به کار نیمه وقتی در ‘ملبورن هرالد’ مشغول بود و توسط پدرش مسائل حرفه ای را آموخت. وی ادامه تحصیلات خود را در کالج ورکستر متعلق به دانشگاه آکسفورد انگلستان ادامه داد. او حتی در دانشکده مدیریت “انتشارات دانشجویی آکسفورد” را برعهده داشت. پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد خود از کالج، برای مدت کوتاهی در “دیلی اکسپرس” استخدام شد.

روپرت مرداک

حرفه اصلی

هنگامی که کیت پدر مرداک در سال ۱۹۵۲ درگذشت، مرداک جوان به خانه بازگشت و مدیریت “News Limited”، یک شرکت رسانه ای که توسط پدرش تاسیس شده بود را به دست گرفت. پس از شروع فعالیت روپرت در این رسانه، یکی از روزنامه های آن “آدلاید نیوز” به یکی از خواندنی ترین روزنامه ها تبدیل شد.

در سال های ۱۹۵۶-۱۹۶۰، این کارآفرین جوان توجه خود را به دستیابی شرکت های خبری از دیگر شرکت های رسانه ای معطوف کرد و موفق به خرید «ساندی تایمز» در پرت، استرالیا غربی و “The Daily Mirror” شد. او همچنین موفق شد سهام خود را نسبت به سایر شرکت های رسانه ای در سراسر استرالیا افزایش دهد.

در سال ۱۹۶۴، روپرت در سفر به نیوزلند از پیشنهادی برای خرید روزنامه مستقر در ولینگتون با عنوان “Dominion” مطلع شد. رقیب او تاجر قدرتمند کانادا، لرد تامسون بود. با این حال، روپرت مرداک سی و سه ساله بود که در نهایت مدیریت “The Dominion” را به دست آورد.

بعداً در همان سال، او قبل از انتقال شرکت خود به سیدنی، «استرالیا» را معرفی کرد، اولین روزنامه کشور که فعالیت های اولیه خود را در کانبرا انجام می داد. در سال ۱۹۶۸، کارآفرین مشهور رسانه استرالیا وارد بازار انگلیس شد و مدیریت “News of the World” را به دست گرفت و سال بعد را با مدیریت “The Sun” ادامه داد. این روزنامه ها ابتدا در صفحاتی با ابعاد گسترده چاپ می شدند، اما سپس در صفحات کوچکتر چاپ شدند تا هزینه های نشریه را کاهش دهند.

روپرت مرداک از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ نشریاتی با عنوان روزنامه دیلی تلگراف، سان آنتونیو، اکسپرس نیوز و نیویورک پست را خریداری کرد، در همین حال یک روزنامه جدیدی به نام The Star را راه اندازی کرد. در سال ۱۹۷۹، او به عنوان شریک تجاری نشریه های News Limited و News Corporation را تاسیس کرد. مرداک همچنین به عنوان مدیر News Corp یک شرکت مستقر در شهر نیویورک، فعالیت خود را آغاز کرد.

روپرت مرداک

روزنامه های روپرت مرداک به دلیل دیدگاه های سیاسی مشهور بودند، که در ابتدا به نفع مارگارت تاچر بود، و سپس به «حزب کارگر» تونی بلر تغییر یافت و بعداً از «حزب محافظه کار» به حمایت از دیوید کامرون پرداخت. در سال ۱۹۸۱، مرداک مدیریت چند نشریه دیگر را از جمله روزنامه معروف انگلیسی تایمز به دست گرفت.

در سال ۱۹۸۵، “News Corporation” مدیریت «فاکس قرن بیستم» را به دست آورد و مرداک به جهت خرید شرکت های بسیاری در آمریکا، شهروند این کشور شد. در سال ۱۹۸۶، هنگامی که نشریه الکترونیکی را در منطقه ووپینگ در لندن معرفی کرد، این تاجر تحت نظارت قرار گرفت. این فرایندها به اندازه قبل به نیروی انسانی احتیاج نداشتند و این قضیه موجب تعدیل کارمندان شد. کارمندان موجود اعتراض کردند و این مشکل با پرداخت خسارت ۶۰ میلیون پوندی حل و فصل شد.

در سه سال بعدی، وی “The Herald and Weekly Time Ltd” و “HarperCollins” را خرید. در سال ۱۹۹۰، او یک شرکت ارتباطات از راه دور را با نام “BSkyB” در انگلیس راه اندازی کرد و همچنین به بازار رسانه های آسیا نیز چشم دوخت. در همان سال، News Corp به حدی ضرر کرده بود که روپرت مرداک مجبور شد سهام خود را به شرکت های دیگر بفروشد.

سه سال بعد News Corporation مسئولیت پخش لیگ ملی فوتبال (NFL) را از رقبای CBS به عهده گرفت. در سال ۱۹۹۳، روپرت مرداک یک شبکه مستقر در هنگ کنگ، Star Tv که اخبار و برنامه های دیگر را به کشورهای آسیایی از جمله هند و ژاپن توزیع می کرد را خرید. در سال ۱۹۹۵، این کارآفرین تأثیرگذار به اتهام در اختیار داشتن غیر قانونی قدرت در شبکه فاکس متهم شد. این اتهام خیلی زود توسط کمیسیون ارتباطات فدرال(FCC) که اظهار داشتند این کنترل برای شبکه سودمند است، رد شد.

در همان سال، روپرت مرداک تصمیم خود را برای راه اندازی یک وب سایت خبری به نام The Weekly Standard به همراه مجله ای با همین نام در همکاری با MCI Connection  اعلام کرد. از سال ۱۹۹۶ تا سال ۱۹۹۸ روپرت مرداک تصمیمات مهمی اخذ کرد، از جمله راه اندازی “کانال فاکس نیوز”. وی همچنین برای خرید باشگاه فوتبال منچستریونایتد ۶۲۵ میلیون پوند پیشنهاد داد که با وجود مبلغ سنگین، این پیشنهاد رد شد.

روپرت مرداک

در سال ۱۹۹۹، او شرکت موسیقی استرالیایی، Mushroom Records را خریداری کرد و آن را با Festival Records ادغام کرد تا Record Mushroom Records را راه اندازی کند.

در سال ۲۰۱۰، او مبلغ یک میلیون دلار به هر کدام از سازمان های اتاق بازرگانی و انجمن مدیران جمهوری خواه ایالات متحده اهدا کرد.  در همان سال، روپرت مرداک عضو شورای روابط خارجی و انستیتو کاتو شد. در سال ۲۰۱۲، مرداک برای سومین بار به جرم دزدیدن تلفن همراه شخصیت های برجسته، به منظور انتشار اخبار مهم متهم شد. این اتهام منجر به یک سری تحقیقات توسط FBI شد و در نتیجه مرداک مجبور شد از سمت مدیریت انتشارات اخبار بین الملل کناره گیری کند.

در سال ۲۰۱۴، فاکس قرن بیستم اقدام به خرید Time Warner کرد، اما این پیشنهاد او رد شد. در حال حاضر، مدیریت بیشتر شرکت های روپرت مرداک توسط پسر کوچکتر وی، جیمز انجام می شود.

آثار مهم مرداک

روپرت مرداک به عنوان یک کارآفرین مالکیت چندین شرکت بزرگ را به دست آورد. اما مهمترین تصمیم وی در مورد تاسیس “News Corporation” بود. مرداک به واسطه این نام تجاری، توانست به نام های بزرگ دیگری در صنعت رسانه دسترسی پیدا کند. مرداک در طی بیست سال از عمر این شرکت، به ثروت ۵ میلیون دلاری دست پیدا کرد.

جوایز و دستاوردها

در سال ۱۹۸۴، روپرت توسط دولت استرالیا تقدیر شد. روپرت مرداک در سال ۲۰۱۳، در فهرست ثروتمندترین آمریکایی ها در ایالات متحده فوربز و همچنین در جهان حضور داشته است.

زندگی شخصی و میراث

در سال ۱۹۵۶ مرداک با مهماندار سابق هوایی، پاتریشیا بوئر، ازدواج کرد که یک دختر به نام Prudence دارند. روپرت مرداک پس از جدایی از همسر اول خود، در سال ۱۹۶۷ با روزنامه نگار اسکاتلندی، آنا ماریا تورو ازدواج کرد. این زوج دارای سه فرزند به نام های الیزابت، لاچلان و جیمز بودند که همگی کارآفرینان تاثیر گذاری هستند. این زوج بعد از ۳۲ سال طلاق گرفتند.

پس از جدایی از همسر دوم خود، مرداک با وندی دنگ تاجر ازدواج کرد، این زوج دو دختر به نام های گریس و کلویی دارند. این کارآفرین موفق اغلب الهام بخش شخصیت های مختلف نمایش تلویزیونی بوده است. بری همفریس، کمدین، ​​شخصیت او را در مستند “Selling Hitler” بازی کرد. شخصیت او همچنین توسط بازیگر انگلیسی، هیو لوری، در برنامه تلویزیونی “Bit of Fry & Laurie” اجرا شده است. حتی رسوایی های تجاری روپرت موضوع فیلم “Outfoxed” و نمایش تلویزیونی “Hacks” بوده اند.

ارزش خالص دارایی روپرت مرداک

به گفته فوربز، دارایی این سرمایه دار استرالیایی ۱۳.۴ بیلیون دلار ارزش دارد.

گرت کمپ کارآفرین آمریکایی و خالق پلتفرم اوبر

گرت کمپ یک کارآفرین جوان کانادایی است که استامبل آپن (StumbleUpon) پلتفرم کشف وب، و پلتفرم اوبر (Uber)، یک سرویس کرایه اتومبیل آنلاین است را تاسیس کرده است. کمپ فرد خلاقی است که قصد دارد در آینده شرکت های بیشتری را پایه گذاری کند و Expa را نیز به عنوان یک بستر جدید برای شرکت های آینده ایجاد کرده است.

پدر و مادر کمپ برای سرمایه‌گذاری و راه‌اندازی کسب و کار مورد علاقه خود، شغل خود را ترک کردند و در زمینه یک حرفه جدید به عنوان تیم طراحی و ساخت مشغول به کار شدند. کمپ معتقد است که برای رشد به عنوان یک کارآفرین، باید خطرات حساب شده ای را در نظر گرفت. او بعد از به پایان رساندن تحصیلات خود در یک مدرسه کوچک، برای اخذ مدرک مهندسی برق به دانشگاه کلگری رفت.  زمانی که گرت کمپ در حال تحصیل در دانشگاه بود، تصمیم به تاسیس یک شرکت گرفت و همکاری خود را با سه دوست هم فکر خود شروع کرد. آنها با چندین ایده فعالیت خود را شروع کردند و در نهایت تصمیم گرفتند تا در زمینه مفهوم موتور اکتشافی که محتوای وب مناسب کاربران را پیدا می کند، فعالیت خود را ادامه دهند. بدین صورت شرکت استامبل آپن (StumbleUpon) متولد شد.

گرت کمپ با موفقیت اولیه ای که از این شرکت کسب کرد، موفق به اخذ بودجه کافی از سرمایه گذاران انجل شد. کمپ در حالی که به عنوان مدیرعامل StumbleUpon مشغول به کار بود، ایده اوبر (Uber) که در سال ۲۰۰۹ آن را بنیانگذاری کرد، را مطرح کرد. اخیراً او Expa را تاسیس کرد. در نتیجه این اقدامات او به عنوان یکی از بهترین مبتکران فناوری در دوره های اخیر شناخته می شود.

گرت کمپ کارآفرین آمریکایی و خالق پلتفرم اوبر

کودکی و زندگی اولیه

گرت کمپ در ۴ اکتبر ۱۹۷۸ در کلگری، آلبرتا، کانادا متولد شد. مادرش هنرمند و پدرش اقتصاددان بود. این زن و شوهر تصمیم به تغییر شغل خود گرفتند و با هم در ایجاد یک تیم طراحی / ساخت که به بازسازی و ساخت خانه ها می پرداخت، همکاری کردند. گرت کمپ جوان روح کارآفرینی را از والدین خود به ارث برده است. او به یک مدرسه ابتدایی کوچک رفت که فقط ۱۵۰ دانش آموز داشت. دبیرستان او با حدود ۱٫۷۰۰ دانش آموز بزرگتر بود.

پس از اتمام دوره تحصیل، در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه کلگری برای رشته مهندسی برق ثبت نام کرد. پس در پایان دوران تحصیلی خود، برای کارآموزی در نورتل نتورک به مونترال نقل مکان کرد و در آنجا بر فناوری تشخیص گفتار کار کرد. در مدت اقامت در مونترال، وی دوره هایی را نیز در دانشگاه کنکوردیا گذراند.

گرت کمپ کارآفرین آمریکایی و خالق پلتفرم اوبر

کمپ در سال ۲۰۰۰ برای پایان تحصیلات به کلگری بازگشت. وی سپس کار خود را در کارشناسی ارشد مهندسی نرم افزار شروع کرد و به تحقیق در سیستم های مشترک ، الگوریتم های تکاملی و بازیابی اطلاعات پرداخت.

گرت کمپ در سال ۲۰۰۰ برای پایان تحصیلات دانشگاهی خود در مقطع ارشد به کلگری بازگشت. سپس کار خود را در کارشناسی ارشد مهندسی نرم افزار شروع کرد و به تحقیق در سیستم های مشترک، الگوریتم های تکاملی و بازیابی اطلاعات پرداخت.

حرفه گرت کمپ

در حالی که در دانشگاه تصمیم گرفت کسب و کار خود را آغاز کند به همراه سه نفر از دوستانش، با نام های جف اسمیت، جاستین لافرانس و اریک بوید، به گفتگو در مورد ایده های احتمالی کسب و کار پرداخت. آنها قبل از تصمیم گیری نهایی در مورد ایجاد موتور اکتشافی، پنج یا شش ایده احتمالی را مورد بحث قرار دادند. استامبل آپن (StumbleUpon) در سال ۲۰۰۲ راه اندازی شد. در حالی که کمپ هنوز در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد بود، موتور اکتشافی به منظور کمک به افراد، در یافتن سایت هایی که مناسب اهداف آنها است -بیشتر از آنچه که با یک موتور جستجوی معمولی یافت می شود- ایجاد کرد.

این شرکت طی چند سال اول فعالیت خود موفق شد و محبوبیت روزافزون آن توجه سرمایه گذاران انجل Silicon Valley را به خود جلب کرد. استامبل آپن (StumbleUpon) پس از دریافت اولین دور بودجه خود از سرمایه گذاران دره سیلیکون، در سال ۲۰۰۶ به سانفرانسیسکو منتقل شد. کمپ و بنیانگذاران دیگر StumbleUpon را در سال ۲۰۰۷ با قیمت ۷۵ میلیون دلار به شرکت eBay فروختند. با این حال، آنها طی دو سال در سال ۲۰۰۹ دوباره این شرکت را خریدند. استامبل آپن اکنون یک استارتاپ مستقل و با حمایت سرمایه گذاران است.

در سال ۲۰۰۹ گرت کمپ یکی دیگر از مشاغل نوآورانه خود را راه اندازی کرد. ایده خدمات حمل و نقل از یک سال قبل در ذهن او شکل گرفته بود. او با Travis Kalanick همکاری کرد و در اوایل سال ۲۰۰۹ پلتفرم اوبر (در ابتدا UberCab) را راه اندازی کرد. اوبر  یک سرویس درخواستی ماشین است که از طریق یک برنامه تلفن همراه در دسترس است. این شرکت در همان اولین سال آغاز به کار خود ۲۰۰۰۰۰ دلار بودجه دریافت کرد و تا سال ۲۰۱۰،  ۱.۲۵ میلیون دلار بودجه اضافی جمع کرده بود.

با تاسیس اوبر در سانفرانسیسکو، تا سال ۲۰۱۲ به سایر شهرها از جمله نیویورک، شیکاگو و واشنگتن، D.C گسترش یافت. این یک موفقیت بزرگ برای کمپ بود و تا سال ۲۰۱۲ پلتفرم اوبر در سطح بین المللی گسترش یافت. به عنوان یک کارآفرینی که دو استارتاپ بسیار موفق را تأسیس کرد، گرت کمپ تصمیم گرفت از تجربه طولانی خود در زمینه استارتاپ برای ساخت شرکت جدید استفاده کند. او در سال ۲۰۱۳ شرکت Expa را برای پیگیری این اشتیاق تأسیس کرد. Expa یک استودیوی استارتاپی است که با بنیانگذاران همکاری می کند تا شانس موفقیت در استارتاپ آنها را افزایش دهد.

گرت کمپ کارآفرین آمریکایی و خالق پلتفرم اوبر

اکو

کمپ در حال حاضر بر روی رمزنگاری که Eco می نامد، کار می کند. کمپ در تلاش است تا آن را به یک ارز جهانی دیجیتالی تبدیل کند که معاملات روزانه بین کسب و کار ها را به عنوان نوعی از پرداخت و به منظور بهبود موضوعات متداول در رابطه با سایر ارزهای دیجیتال تسهیل می کند. همچنین او تلاش می کند تا این ارز دیجیتال از لحاظ تایید معاملات و تولید توکن ها مقرون به صرفه ترین ارز باشد.

سرمایه گذاری

گرت کمپ در زمینه متنوعی از استارتاپ ها سرمایه گذاری کرده و در مورد سرمایه گذاری های جدید نیز توصیه کرده است. ، کمپ در Prism Skylabs ، یک پلتفرم تحلیلی ویدئویی که توسط استفان راسل تاسیس شده بود، SoundTracking، یک برنامه به اشتراک گذاری موسیقی است که توسط استیو جانگ بنیانگذاری شده است، WillCall یک برنامه خرید بلیط موسیقی زنده، و PSDept، یک برنامه خرید شخصی و BlackJet، یک سرویس حمل و نقل هوایی خصوصی، سرمایه گذاری کرده است.

دستاورد های مهم گرت کمپ

در سال ۲۰۰۲ او بخشی از تیمی بود که شرکت StumbleUpon، یک بستر کشف وب را تأسیس کرد. این یک موفقیت بزرگ برای او بود و در طی ده سال پس از شکل گیری آن، بیش از ۲۵ میلیون کاربر در پلتفرم او ثبت نام کرده بودند. استامبل آپن در لیست ۵۰ وب سایت برتر TIME ثبت شده است.

گرت کمپ استارتاپ اوبر (Uber) را تاسیس کرد، یک شرکت شبکه حمل و نقل که به مشتریان امکان می دهد هر زمانی که نیاز دارند درخواست سفر خود را از طریق برنامه Uber در تلفن های هوشمند خود ارسال کنند. خدمات این شرکت امروزه در ۳۰۰ شهر در ۵۸ کشور جهان در دسترس است. تخمین زده شده که اوبر در اواسط سال ۲۰۱۵، ۵۰ بیلیون دلار ارزش داشته است.

جوایز و دستاوردهای گرت کمپ

در سال ۲۰۰۷، کمپ در کنفرانس بررسی فناوری های نوظهور در MIT ، در لیست TR35 به عنوان یکی از مبتکران برتر زیر ۳۵ سال معرفی شد. وی توسط Bloomberg Businessweek به عنوان یکی از بهترین کارآفرینان جوان در زمینه فناوری در سال ۲۰۰۸ معرفی شد.

او در جوایز Tribeca Disruptive Innovation در سال ۲۰۱۳، به جهت موفقیت های خود در دو استارتاپ StumbleUpon و Uber مورد تقدیر قرار گرفت.

ارزش خالص دارایی

در سال ۲۰۱۵، دارایی گرت کمپ ۵.۳ بیلیون دلار اعلام شده است.

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی و چهره مشهور دنیای محصولات آرایشی

آنیتا رادیک متولد اکتبر ۱۹۴۲ یک کارآفرین انگلیسی، فعال حقوق بشر و کمپین محیط زیست است. البته او بیشتر به عنوان بنیانگذار The Body Shop، یک شرکت تولید و فروش محصولات آرایشی و بهداشتی طبیعی که مصرف گرایی اخلاقی را شکل داده است، شناخته می شود. این شرکت از نخستین کسب و کار هایی بود که استفاده از مواد اولیه آزمایش شده روی حیوانات را ممنوع اعلام کرد. همچنین اولین شرکتی بود که معامله عادلانه را با کشورهای در حال توسعه ترویج کرد.

رادیک درگیر فعالیت و مبارزاتی در جهت مسائل زیست محیطی و اجتماعی از جمله درگیری با Greenpeace و The Big Issue بود. در سال ۱۹۹۰، رادیک یک سازمان خیریه را تاسیس کرد و به کودکان محروم در اروپای شرقی، آفریقا و آسیا کمک می کرد. او معتقد بود که کسب و کاری که نوعی از رهبری اخلاقی را ارائه می دهد، نیرویی قدرتمندتر از جامعه یا مذهب در جامعه است.

آنیتا رادیک یکی از نام های مشهور در زمینه محصولات آرایشی و بهداشتی در سراسر جهان است. آنیتا فردی مبتکر و خالق است که برند تجاری مشهور سلامتی و آرایشی، The Body Shop را بنیان نهاد. جالب اینجا است که این فروشگاه به دلیل ضروریات اقتصادی، و برای رفع بحران نقدی و تامین امنیت مالی رادیک و خانواده او آغاز به کار کرد.

سفرهای آنیتا رادیک و قرار گرفتن در معرض نیازمندی بدن زنان و داشتن تجربه‌ی دست اول زندگی با جوامع ماهیگیری و کشاورزی و افراد غیر صنعتی بود که موجب برتری کسب و کار او نسبت به سایر رقبای خود شد. او این مسئله را با مادر خود در میان گذاشت. در نتیجه مفهوم ظروف قابل بازیافت و نمونه های عطری را که به محیط زیست صدمه نمی زنند، معرفی کرد.

این شرکت از نخستین کسب و کار هایی بود که استفاده از مواد اولیه آزمایش شده روی حیوانات را ممنوع اعلام کرد. همچنین آنیتا رادیک اولین فردی بود که تجارت عادلانه را با کشورهای جهان سوم ترویج کرد. در کمترین زمان ممکن، برند رادیک با نام The Body Shop بسیار محبوب شد.

امروزه، این شرکت از طریق ۲۰۰۰ فروشگاه خود در مناطق مختلف جهان، به ۷۷ میلیون مصرف کننده خود خدمات مناسبی را ارائه می دهد. او به غیر از کارآفرینی، یک مبارز فعال محیط زیست و همچنین یک فعال حقوق بشر است.

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی و چهره مشهور دنیای محصولات آرایشی

حرفه رسمی آنیتا رادیک

آنیتا رادیک کار خود را با کار در کتابخانه اینترنشنال هرالد تریبون در پاریس آغاز کرد. او سپس فعالیت خود را به عنوان معلم زبان انگلیسی و تاریخ در انگلیس دنبال کرد. وی بعداً در بخش حقوق زنان سازمان بین الملل (ILO) مستقر در سازمان ملل در ژنو شروع به فعالیت کرد. بعداً او با همکاری همسر آینده خود گوردون رادیک رستورانی افتتاح کرد. کسب و کار آنها رونق گرفت و این زوج خیلی زود هتلی را در منطقه Littlehampton تاسیس کردند.

در سال ۱۹۷۶ بود که آنیتا رادیک اقدام به تاسیس برند آرایشی و بهداشتی با نام “The Body Shop” کرد. او این کمپانی را به عنوان منبعی برای کسب درآمد برای حمایت از فرزندانش و گذراندن امور مالی زندگی، در حالی که همسرش در یک تور مسافرتی در آمریکا به سر می برد، آغاز کرد. این شرکت برای تامین پشتیبانی مالی تأسیس شد و به یکی از بزرگترین برندهای آرایشی و بهداشتی جهان که در جهت منافع محیط زیست عمل می کند، تبدیل شد.

با وجودی که رادیک آموزش و تجربه ای در زمینه کسب و کار و همچنین فعالیت بهداشتی و آرایشی نداشت، او به توصیه های همسر خود در زمینه فروش بیش از ۳۰۰ پوند در هفته پیروی کرد. هدف اصلی برند تجاری رادیک ارائه محصولات مراقبت از پوست با کیفیت در ظروف قابل بازیافت مجدد و در اندازه های نمونه بود.

شرکت بادی شاپ هنگامی که اروپا در حال آماده شدن برای مانترا “سبز رنگ” بود، راه اندازی شد. به این ترتیب، این برند به موقع تاسیس شد و به همین جهت بیشتر به دلیل محتوای دوستدار محیط زیست پذیرفته شد. همچنین این اولین کسب و کاری بود که مسئولیت اجتماعی و درباره محیط زیست دغدغه داشت.

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی و چهره مشهور دنیای محصولات آرایشی

موفقیت فروشگاه اول آنیتا رادیک منجر به راه اندازی فروشگاه دوم او در یک بازه زمانی شش ماهه شد. همچنین همسر او گوردن رادیک که از سفر خود برگشته بود نیز به این کسب و کار پیوست. این شرکت در سال ۱۹۸۴ فعالیت رسمی خود را شروع کرد.

تا سال ۱۹۹۱، فروشگاه بادی شاپ بیش از ۷۰۰ شعبه داشت. در همان سال، کمپانی آنیتا رادیک موفق به دریافت جایزه World Vision برای توسعه خلاقیت شد. در سال ۱۹۹۷، او با طراحی یک عروسک، به نام روبی که شباهت زیادی به باربی داشت، یک کمپین موفق را برای فروشگاه The Body Shop راه اندازی کرد. این کمپین موفقیت بزرگی برای او به دنبال داشت.

تا سال ۲۰۰۴، فروشگاه بادی شاپ، ۱۹۸۰ فروشگاه داشت و به بیش از ۷۷ میلیون مشتری در سراسر جهان خدمت می کرد. کمپانی آنیتا رادیک به عنوان دومین برند معتبر انگلستان و بیست و هشتمین برند برتر دنیا انتخاب شد.

در سال ۲۰۰۶، L’Oreal مجموعه The Body Shop را به مبلغ ۶۵۲ میلیون پوند خریداری کرد. با توجه به اینکه کمپانی L’Oreal از آزمایشات حیوانات برای تولید محصولات خود استفاده می کرد و همچنین به دلیل مالکیت آن توسط شرکت Nestle که بخاطر برخورد نامناسب با تولیدکنندگان جهان سوم مورد انتقاد قرار گرفته بود، این تصاحب باعث ایجاد اختلاف نظر شدیدی شد.

فعالیت های خیرخواهانه

او به غیر از فعالیت به عنوان مدیر برند The Body Shop، به کارهای خیر و بشردوستانه زیادی مشغول بود. او عضو شورای مشاوره اتاق فکر Demos بود و به دلیل فعالیت های بسیار خود در زمینه های زیست محیطی شناخته شده بود. رادیک پس از بازدید از یتیم خانه های رومانی، ‘Children on the Edge (COTE) را تاسیس کرد. هدف اصلی این سازمان کمک به مدیریت بحران و کار کودکان در سال های اولیه زندگی آنها بود. هدف آنیتا رادیک کمک به درمان کودکان محروم بود.

آنیتا رادیک کارآفرین انگلیسی

تلاش های بشردوستانه رادیک شامل متوقف کردن ریختن زباله های سمی در دریای شمال، اقدام به مبارزه علیه صید نطفه های نهنگ ها، آلودگی باران اسیدی، انتشار اولین دفترچه سبز، بودجه سازمان ملل و فعالیت های انرژی مثبت و …بود.

علاوه بر این، آنیتا رادیک به عنوان متولی یا عضو هیئت مدیره در بسیاری از سازمان های مهم از جمله مجله مادر جونز، بنیاد پیشرفت ملی ایالات متحده، دیده بان حقوق بشر ایالات متحده، انجمن راکوس و بنیاد صلح عصر هسته ای ایالات متحده خدمت کرده است. او همچنین کتابی به نام «ن را شخصاً بفرست» منتشر کرد که برابری را ترغیب می کرد و از بهره برداری از کارگران و کودکان در کشورهای توسعه نیافته پایان انتقاد می کرد.

جوایز و دستاوردهای آنیتا رادیک

در سال ۱۹۸۸، مقام معتبر به سفارش امپراتوری بریتانیا (OBE) به جهت فعالیت های بشر دوستانه و همچنین اقدامات او در زمینه محیط زیست به وی اعطا شد. در سال ۲۰۰۳، رادیک توسط ملکه الیزابت دوم به لقب فرمانده خانم منصوب شد. جوایز قابل توجه دیگری که به آنیتا رادیک پیشنهاد شده است عبارتند از جایزه محیط زیست بنیاد بنکسیا، جایزه محیط زیست مکزیک، مدال انجمن ملی Audubon ، جایزه Botwinick در اخلاق کسب و کار، جایزه مرکز رهبری زنان، جایزه سالانه دانشکده میشیگان و جوایز محیط زیست و رسانه بریتانیا است.

همچنین برخی از جوایز دیگری که به وی اعطا شده است عبارتند از جایزه سالانه مرکز رشد کسب و کار زنان، جایزه بنیاد گلیسمن، جایزه روح جنگل های بارانی است. به علاوه آنیتا رادیک مدارک افتخاری از دانشگاه های مختلف سراسر جهان از قبیل دکترای افتخاری از دانشگاه ساسکس، مدرک افتخاری (دکترای حقوق) از دانشگاه باث و دکترای افتخاری خدمات عمومی از کالج سیج دریافت کرد.

زندگی شخصی و میراث آنیتا رادیک

او در سال ۱۹۷۰ با گوردن رادیک ازدواج کرد. در آن زمان، آنها صاحب یک فرزند دختر شدند و در همان سال فرزند دیگری نیز در راه داشتند. در سال ۲۰۰۴، او به سیروز کبدی مبتلا شد. سه سال بعد، مشخص شد که آنیتا رادیک به هپاتیت C مبتلا شده است، که به جهت انتقال خونی بود که او در زمان تولد دختر دوم خود انجام داده بود. وی پس از تجربه سردرد شدیدی، در بیمارستان سنت ریچارد، بستری شد. روز بعد، یعنی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷، آنیتا رادیک به دلیل خونریزی حاد درگذشت.

اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی

اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی و مدیر شرکت آلفابت

اریک اشمیت مهندس نرم افزار آمریکایی است که هم اکنون به عنوان مدیر اجرایی شرکت آلفابت فعالیت می کند. این شرکت هلدینگ فناوری آمریکایی چندین زیرمجموعه دارد که شرکت گوگل یکی از چند زیرمجموعه متعلق به این شرکت است. قبل از منصوب شدن به عنوان مدیر اجرایی آلفابت، اشمیت به مدت یک دهه به عنوان مدیر ارشد اجرایی (مدیر عامل) گوگل خدمت کرده بود. با مدیریت اشمیت گوگل توانست با تقویت فرهنگ نوآوری در زمینه مدیریت ارشد، دامنه محصولات خود را بسیار متنوع کند.

او که در خانواده تحصیل کرده و موفق متولد شده بود، از همان ابتدای جوانی به دنبال موفقیت بود. اریک اشمیت فردی باهوش، کنجکاو و مصمم بود. او نه تنها در دانشگاه و در زمینه تحصیل بلکه در ورزش نیز سرآمد بود. اشمیت در دوره دبیرستان دونده موفقی بود. اشمیت در ابتدا تمایل زیادی به معماری داشت؛ به همین جهت در دانشگاه پرینستون ثبت نام کرد. با این حال او خیلی زود متوجه شد که بیشتر به مهندسی برق علاقه مند است و رشته تحصیلی خود را تغییر داد.

اریک‌ اشمیت تحصیلات خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ادامه داد و در ادامه مدرک دکترای خود را نیز اخذ کرد. اشمیت قبل از پیوستن به شرکت گوگل در سال ۲۰۰۱، به عنوان مدیرعامل در چندین شرکت از جمله سان میکروسیستمز فعالیت کرد. او همچنین از اعضای هیئت امنای دانشگاه کارنگی ملون و همچنین دانشگاه پرینستون است.

از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱، اشمیت به عنوان مدیرعامل گوگل فعالیت داشت. وی در هیئت های مختلف در آکادمی و صنعت، از جمله هیئت امنای دانشگاه کارنگی ملون، پنسیلوانیا، و دانشگاه پرینستون، نیوجرسی خدمت کرده است.

اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی

بیوگرافی اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی

کودکی و اوایل زندگی

اریک امرسون اشمیت متولد ۲۷ آوریل ۱۹۵۵، در واشنگتن، D.C و فرزند النور و ویلسون امرسون اشمیت است. مادرش مدرک فوق لیسانس روانشناسی داشت در حالی که پدرش استاد اقتصاد بین المللی دانشگاه ویرجینیا تک و دانشگاه جان هاپکینز بود. اریک دو برادر دارد. او پسری باهوش و ورزشکار بود که در مدرسه عملکرد خوبی داشت و دونده خوبی بود.

وی در سال ۱۹۷۲ از دبیرستان یورک تاون در آرلینگتون، ویرجینیا فارغ التحصیل شد. در نوجوانی آرزو داشت معمار شود و در رشته معماری در دانشگاه پرینستون ثبت نام کرد. اما، اشمیت خیلی زود متوجه شد که بیشتر به مهندسی برق علاقه مند است، بنابراین از معماری انصراف داد و رشته خود را به مهندسی برق تغییر داد.

اریک اشمیت در سال ۱۹۷۶ در مقطع کارشناسی فارغ التحصیل شد. اریک سپس در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ثبت نام کرد، همان دانشگاهی که مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۹ اخذ کرده بود. وی در زمان تحصیل در این دانشگاه، شبکه ای را ایجاد کرد که مرکز کامپیوتر دانشگاه را با بخش های CS و EECS مرتبط می کند.

او در دوره دکتری خود را پس از اتمام دوره کارشناسی ارشد از همان دانشگاه ادامه داد و مدرک خود را در سال ۱۹۸۲ در مهندسی برق و علوم کامپیوتر کسب کرد. پایان نامه اشمیت در مورد چالش های مدیریت توسعه نرم افزار توزیع شده، بود.

حرفه اریک اشمیت

یکی از فعالیت های  اریک، کار در شرکت بل بود. در آنجا او در کنار مایک لسک برای بازنویسی لکس، برنامه ای برای تولید آنالایزر لغوی برای سیستم عامل رایانه یونیکس کار می کرد. او بر توضیحات منظم کار کرد و آن را به ابزاری مهم برای ساخت کامپایلر تبدیل کرد. اشمیت در سال ۱۹۸۳ به شرکت سان مایکروسیستمز به عنوان اولین مدیر فناوری آن پیوست. او دارای دانش فنی عالی و درجه بالایی از مهارت های شغلی بود و در نتیجه رتبه این شرکت را توانست ارتقا دهد. وی قبل از اینکه به عنوان مدیر کل بخش محصولات فناوری فعالیت کند، به عنوان مدیر مهندسی نرم افزار منصوب شد.

اریک اشمیت سرانجام به عنوان نایب رئیس گروه سیستم های عمومی و رئیس بخش سرمایه گذاری شرکت سان مایکروسیستمز منصوب شد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ او به عنوان مدیر اجرایی بسیار کارآمد بازرگانی شهرت پیدا کرد. در سال ۱۹۹۷ به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت نوول که یکی از شرکت های عرضه کننده زیرساخت های نرم افزاری است، منصوب شد. در سال ۲۰۰۱، اریک اشمیت با لری پیج و سرگئی برین، بنیانگذاران گوگل مصاحبه کرد. شرکت گوگل که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد، هنوز یک شرکت جوان بود و بنیانگذاران آن به دنبال یک فرد با تجربه برای اداره آن بودند.

اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی

پیج و برین ویژگی های نماینده خود را در اشمیت پیدا کردند و در آگوست همان سال، اریک اشمیت را به عنوان مدیر عامل گوگل منصوب کردند. به عنوان مدیرعامل، اشمیت در ابتدا فعالیت معاونان و سازمان فروش را تحت نظر داشت و بر زیرساخت های مورد نیاز برای حفظ روند رشد سریع گوگل متمرکز شد. این شرکت با رهبری اریک اشمیت شاهد رشد و تنوع سریعی شد. در نتیجه گوگل خیلی زود به یکی از موفق ترین شرکت های در حال رشد جهان تبدیل شد.

در سال ۲۰۱۱، پیج در سمت مدیر عاملی جایگزین اشمیت شد و اریک اشمیت به عنوان رئیس اجرایی شرکت به فعالیت خود ادامه داد. در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۱، گوگل اعلام کرد که اشمیت به عنوان مدیرعامل گوگل کناره گیری می کند، اما به عنوان رئیس اجرائی شرکت ادامه خواهد داد و به عنوان مشاور بنیانگذاران پیج و برین فعالیت می کند.  در ۴ آوریل ۲۰۱۱، پیج جایگزین اشمیت به عنوان مدیرعامل انتخاب شد. در این مقام اشمیت مسئولیت ایجاد مشارکت و روابط گسترده تر تجاری و دسترسی را بر عهده داشت. وی همچنین در زمینه کسب و کار و سیاست با مدیرعامل و رهبر شرکت مشاوره می کرد.

اشمیت در حین فعالیت در شرکت گوگل، مشغول فعالیت هایی بود که بعداً موضوع پرونده دادرسی ضد انحصار کارمندان با تکنولوژی بالا شد که منجر به تسویه ۴۱۵ میلیون دلار پرداختی توسطAdobe ، Apple ، Google و Intel به کارمندان شد.

در سال ۲۰۱۵، گوگل به دنبال تجدید ساختار شرکت های بزرگ، با تاسیس شرکت آلفابت به عنوان شرکت هلدینگ، به عنوان زیرمجموعه این هلدینگ قرار گرفت و چندین شرکت وابسته به آن نیز به این مجموعه پیوستند. اریک اشمیت نیز به عنوان مدیر اجرایی آلفابت منصوب شد. وی علاوه بر مسئولیت های سازمانی خود، عضو شورای مشاوران علوم و فناوری رئیس جمهور (PCAST) در دولت ریاست جمهوری باراک اوباما بوده است.

اریک اشمیت کارآفرین آمریکایی

جوایز و دستاوردها

اریک اشمیت در سال ۲۰۰۶، موفق به اخذ جایزه آکادمی ملی مهندسی شد و در سال ۲۰۰۷ به آکادمی علوم و هنر آمریکا به عنوان همکار معرفی شد.

اشمیت یکی از معدود افرادی است که براساس سهام دریافت شده به عنوان کارمند در شرکت هایی که نه بنیانگذار آنها بوده و نه بستگان بنیانگذاران، میلیاردر شده است.

مجله فوربز در فهرست «میلیاردرهای جهان» در سال ۲۰۱۱، اشمیت را به عنوان ۱۳۶ مین فرد ثروتمند جهان با ثروت تقریبی ۷ میلیارد دلار قرار داد. گوگل در سال ۲۰۱۱، هنگامی که اشمیت به عنوان مدیرعامل کناره‌گیری کرد، جایزه ۱۰۰ میلیون دلاری به او اهدا کرد. دارایی او در سال ۲۰۱۵، ۹.۱ میلیارد دلار اعلام شده است.

زندگی شخصی و میراث

اریک اشمیت در سال ۱۹۸۹ با وندی سوزان بویل ازدواج کرد. آنها دو دختر به نام سوفی و ​​آلیسون دارند. این زوج در سال ۲۰۱۱ از هم جدا شدند، اما طلاق نگرفتند.

فعالیت های بشردوستانه

اریک اشمیت به همراه همسرش وندی در سال ۲۰۰۶ بنیاد خصوصی موسسه خانواده اشمیت را ایجاد کردند تا به موضوعات مربوط به استفاده مسئولانه از منابع طبیعی و حفظ آن بپردازد. این بنیاد به چندین سازمان از جمله بنیاد انرژی، آکادمی علوم کالیفرنیا، پروژه احیا منابع طبیعی، مرکز کلمبیا برای بهداشت محیط کودکان و بهداشت محیط سبز برای همه، کمک های مالی اهدا کرده است.

این زوج یک برنامه مدرسه تابستانی دانشگاه شیکاگو برای دانشمندان مشتاق علم به نام «علم داده های اریک و وندی اشمیت برای کمک به امور اجتماعی خوب» ایجاد کردند. اشمیت همچنین ۲۵ میلیون دلار به عنوان کمک هزینه به صندوق فناوری قابل تحول اشمیت در دانشگاه پرینستون در سال ۲۰۰۹ اهدا کرد.

شریل سندبرگ کارآفرین و مدیر اجرایی فیسبوک

شریل سندبرگ کارآفرین و مدیر اجرایی فیسبوک

شریل سندبرگ مدیر اجرایی فناوری و نویسنده آمریکایی است که به عنوان مدیر عامل اصلی (COO) فیس بوک شناخته می شود. وی در حال حاضر به عنوان اولین عضو زن در هیئت مدیره فیس بوک فعالیت می کند. او همچنین بنیانگذار Leanin.org و مولف دو کتاب «تغییر مسیر: زنان، شغل، و پیشرفت» و «گزینه B: روبرو شدن با سختی، ارتقای حد تحمل و یافتن شادی» است. او پیش از پیوستن به فیس بوک، معاون فروش جهانی و عملیات آنلاین در گوگل بود و به راه اندازی بخش بشردوستانه Google.org کمک کرد.

شریل سندبرگ همچنین به عنوان رئیس ستاد خزانه داری لارنس سامرز، که استاد و مربی لو در هاروارد بود، خدمت کرد. سندبرگ به عنوان سخنران اصلی در رویدادهای مختلف دعوت شده است و تجربه سخنرانی TED با عنوان «چرا ما تعداد کمی رهبران زن داریم» برگزار کرده تست. در سال ۲۰۱۲، او در فهرست سالانه ۱۰۰ نفر از بانفوذترین افراد جهان در مجله Time معرفی شد و هم اکنون در رتبه چهارم در لیست قوی ترین زنان فوربز قرار دارد.

بیوگرافی شریل سندبرگ کارآفرین

کودکی و اوایل زندگی

شریل کارا سندبرگ در ۲۸ آگوست ۱۹۶۹ در واشنگتن D.C متولد شد. والدین او ژول سندبرگ، چشم پزشک و ادل سندبرگ، معلم زبان فرانسه هستند. والدین شریل شغل و تحصیلات خود در مقطع دکترا، برای بزرگ کردن فرزندانش ترک کردند. شریل و خواهر و برادرهای کوچکترش، دیوید و میشل، در ساحل شمالی میامی فلوریدا بزرگ شدند. جایی که خانواده، زمانی که شریل دو ساله بود به آنجا مهاجرت کردند.

شریل سندبرگ کارآفرین و مدیر اجرایی فیسبوک

او دوران راهنمایی خود را در مدرسه Highland Oaks در North Miami-Dade شرکت کرد و در دبیرستان نیز وارد مدرسه North Beach Miami Beach شد. شریل در سال ۱۹۸۷ فارغ التحصیل شد. در سال های دبیرستان، در انجمن ملی افتخارات، هیئت اجرایی بود. او همچنین ایروبیک آموزش می داد. در سال ۱۹۹۱، او با لیسانس اقتصاد از هاروارد فارغ التحصیل شد و به عنوان دانشجوی برتر فارغ التحصیل اقتصاد، John H. Williams را دریافت کرد. استاد شریل سندبرگ، لری سامرز پیشنهاد داد که در مورد مقاله پایان نامه او مشاوره دهد.

وی حدود یک سال معاون تحقیقات سامرز در بانک جهانی بود و در این مدت روی پروژه های بهداشتی در هند که درمورد جذام، ایدز و نابینایی بود کار می کرد. او در سال ۱۹۹۳ وارد دانشکده بازرگانی هاروارد شد و دو سال بعد، فوق لیسانس خود را با بالاترین نمره بدست آورد.

حرفه شریل سندبرگ

اولین کار سندبرگ به عنوان مشاور مدیریت شرکت مک کینزی بود که حدود یک سال در سال های ۱۹۹۵-۱۹۹۶ انجام داد. در پنج سال بعدی، به لری سامرز که در آن زمان وزیر خزانه داری ایالات متحده در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون بود، کمک کرد. شریل سندبرگ پس از به قدرت رسیدن جمهوری خواهان در نوامبر ۲۰۰۰، شغل خود را ترک کرد و با انتقال به سیلیکون ولی، به شرکت گوگل پیوست.

از نوامبر ۲۰۰۱ تا مارس ۲۰۰۸، به عنوان معاون فروش و عملیات جهانی آنلاین، بر فروش و تبلیغات و انتشار محصولات، محصولات مصرفی و جستجوی گوگل نظارت داشت. در اواخر سال ۲۰۰۷، شریل سندبرگ که مشتاق مسئولیت پذیری بیشتری بود، تمایل خود را برای دریافت سمت مدیر اجرایی شرکت واشنگتن پست، به دونالد گراهام مدیرعامل آن اعلام کرد.

در ماه دسامبر، در مهمانی کریسمس به میزبانی دن روزنزویگ، او با مارک زاکربرگ، بنیانگذار و مدیرعامل فیسبوک ملاقات کرد و یک گفتگوی طولانی پس از معرفی خود با یکدیگر داشتند. در ماه های بعد، وی چندین ملاقات خصوصی با زاکربرگ داشت تا در مورد چگونگی سودآوری فیس بوک صحبت کند. پس از آن، زاکربرگ به او پیشنهاد سمت مدیر اجرایی فیس بوک (COO) را داد.

شریل سندبرگ با علم به اینکه شبکه های اجتماعی چشم انداز بهتری نسبت به روزنامه ها دارند، پیشنهاد دونالد گراهام و همچنین اریک اشمیت مدیرعامل گوگل را برای سمت مدیریت ارشد مالی، رد کرد.

شریل سندبرگ کارآفرین و مدیر اجرایی فیسبوک

شریل سندبرگ، که تمایل داشت نقش چالش برانگیزتری را برعهده بگیرد، پیشنهاد شغلی گوگل را رد کرد زیرا اشمیت و دو بنیانگذار آن، لری پیج و سرگئی برین، تصمیمات اصلی را در این شرکت گرفته بودند. در فوریه ۲۰۰۸، وی سرانجام تصمیم گرفت پیشنهاد زاکربرگ را بپذیرد و با وجود تلاش های فراوان مدیر گوگل برای ماندن او، آنجا را ترک کرد.

بلافاصله پس از پیوستن به فیسبوک در مارچ ۲۰۰۸، او با صدها نفر از کارمندان خود صحبت کرد تا رابطه صمیمی با آنها برقرار کند که زاکربرگ نتوانسته بود به آن دست یابد. در طی دو سال، او با ارائه تبلیغات هوشمندانه، فیسبوک را به یک شرکت سودآور تبدیل کرد. در سال ۲۰۱۲، وی به عنوان اولین زن، عضو هیئت مدیره فیسبوک انتخاب شد.

وی پیش از این در سال ۲۰۰۹ به عنوان عضوی از هیئت مدیره شرکت Walt Disney و Starbucks معرفی شده بود و همچنین در مرکز توسعه جهانی و V-Day مشغول فعالیت بود.

کتاب ها و فعالیت های انسان دوستانه شریل سندبرگ

شریل سندبرگ در کتاب خود با عنوان «تغییر مسیر: زنان، شغل و میل به پیشرفت» که در سال ۲۰۱۳ با نل اسکول همکاری داشت،  به مواردی چون نبود زنان در سمت های رهبری دولت و مشاغل مهم پرداخت. با وجود موفقیت بی حد و حصر این کتاب انتقاد هایی را نیز به جهت بیش از حد نخبه گرایی و بی توجهی به مبارزات پیش روی زنان متوسط ​​در محیط کار در پی داشت.

در سال ۲۰۱۳، با سود حاصل از فروش کتاب خود، موسسه غیرانتفاعی “Lean In” (به نام LeanIn.Org) را تاسیس کرد تا به طور مداوم الهام‌بخش زنان باشد و حمایت مداومی برای زنان ارائه دهد تا به آنها در رسیدن به اهدافشان کمک کند.

در سال ۲۰۱۶، آن را به «بنیاد خانوادگی شریل سندبرگ و دیو گلدبرگ» به عنوان یک سازمان اصلی برای LeanIn.Og تغییر داد و سازمان جدید دیگری بعد از انتشار کتاب «گزینه B» شکل گرفت.

شریل سندبرگ کارآفرین و مدیر اجرایی فیسبوک

آثار مهم

شریل سندبرگ به این معروف است که فیس بوک را به یک شرکت سودآور تبدیل کرده است. زیرا فیسبوک در ابتدا تنها به عنوان یک سایت جالب طراحی شده بود و تقریباً قبل از این که او به عنوان مدیر اجرایی آن فعالیت کند، درآمد دیگری نداشت. وی پیش از این به عنوان رئیس ستاد خزانه داری لارنس سامرز ایالات متحده خدمت کرده بود و در راه اندازی بخش خیرخواهانه Google.org نقش داشت.

جوایز و دستاوردها

شریل سندبرگ در گذشته توسط فوربز بارها در لیست قدرتمندترین زنان معرفی شده بود و در حال حاضر در رده چهارم این فهرست قرار دارد. در طول یک دهه گذشته، وی در فهرست های مختلفی با عناوین مختلف در مجلاتی چون Fortune، وال استریت ژورنال، Time،Business Week ،  The Jerusalem Post و … قرار گرفته است. در ژوئن ۲۰۱۲، او اولین زنی بود که به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره فیسبوک فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۳، کتاب “Lean In” او در فهرست فایننشال تایمز قرار گرفت و جایزه کتاب کسب و کار سال را اخذ کرد.

زندگی شخصی و میراث

شریل سندبرگ در سال ۱۹۹۳ با برایان کراف ازدواج کرد، اما این زن و شوهر یک سال بعد طلاق گرفتند. در سال ۲۰۰۴، او با دیو گلدبرگ ازدواج کرد که در آن زمان مدیر اجرایی یاهو بود و سپس مدیرعامل SurveyMonkey شد.

در اول ماه می سال ۲۰۱۵ گزارش شد که همسر شریل درگذشت. دلیل فوت او آسیب دیدگی ناحیه سر که به هنگام تعطیلات در مکزیک برای او رخ داده بود اعلام شد، اما بعداً مشخص شد که وی به علت ورم مفاصل فوت کرده است. شیل هم اکنون به همراه پسر و دخترش در منلو پارک کالیفرنیا زندگی می کند.

در سال ۲۰۱۵، شریل سندبرگ یکی از ۳۵ امضا کننده نامه‌ای بود که خطاب به آنگلا مرکل صدراعظم آلمان و رئیس اتحادیه آفریقا، نکوسازانا دلامینی-زوما، نوشته شده و خواستار برابری زنان در مرحله جهانی بود. او همچنین از کمپین جنجالی “Ban Bossy” در سال ۲۰۱۴ حمایت مالی کرد.